شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٥

نكته

حادثهء او ، عجب‌ترست . س :

اى دل عجب است نزد ارباب كمال * گرديدن روزگار از حال به حال

ليكن عجبى از آن عجب‌تر ديدم * غفلت كه به هيچ‌گونه‌اش نيست زوال

و الصّبر فى النّائبات صعب * لكنّ فوت الثّواب أصعب

صعوبة : دشوار شدن ؛ و صعب : دشوار . و فوت : درگذشتن . و الثّواب : جزاء الطّاعة .

مىفرمايد : صبر در حوادث روزگار دشوارست ، ليكن « 1 » فوت ثواب بسبب بىصبرى دشوارترست . س :

اى دل چو ترا واقعه‌اى پيش آيد * يا تير غمت بر جگر ريش آيد

گر صبر كنى ثواب آن روز جزا * از هرچه كسى گمان برد بيش آيد

و كلّ ما يرتجى قريب * و الموت من كلّ ذاك أقرب

ارتجاء : اميد داشتن .

مىفرمايد : هرچه اميد داشته شود ، نزديك است ، و مرگ از همهء آن نزديكترست . س :

مردن ز شب سياه تاريك‌ترست * وز هرچه كنى خيال باريك‌ترست

هرچند اميد ما بما نزديك است * دانم بيقين كه مرگ نزديكترست

نكته

نكته

صدّيق را ، رضى اللّه عنه « 2 » ، بيتى است مناسب اين :

كلّ امرئ مصبّح فى أهله * و الموت أدنى من شراك نعله

( 1 ) . E : لكن . ( 2 ) . C : - رضى . . .