شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٧
تضرّع و مناجات با حضرت رفيع الدّرجات
مىفرمايد : اى پروردگار من ، برجا « 1 » بدار قدم مرا و دل مرا ، پاكا تو از همهء صفات نقص ، اى خدا ، تو بسى براى من . س :
يا ربّ قدم و قلب مرا ثابت دار * كز بحر هدايت نكنم عزم كنار
يك قطره زلال جود بىغايت تو * كافيست « 2 » براى مثل من چند هزار
تضرّع و مناجات با حضرت رفيع الدّرجات
تضرّع و مناجات با حضرت رفيع الدّرجات
قريح القلب من وجع الذّنوب * نحيل الجسم يشهق بالنّحيب
أضرّ بجسمه سهر اللّيالى * فصار الجسم منه كالقضيب
و غيّر لونه خوف شديد * لما يلقاه من طول الكروب
ينادى بالتّضرّع يا إلهى * أقلنى عثرتى و استر عيوبى
قرح : خسته كردن ؛ و قريح بمعنى مفعول و عبارت از حضرت ناظم ، عليه السّلام . و وجع : درد . و نحول : لاغر شدن تن مردم . و جسم : تن . و شهوق و شهيق : بانگ كردن ( از ثالث ) ، و يشهق ( بالكسر ) لغة . و نحيب : گريه . و إضرار : گزند رسانيدن . و سهر : بىخواب شدن . و ليل : شب ، و جمع او : ليالى ، و زياده كرده‌اند ياء را به غير قياس ، و يقال أصلها « ليلاة » ، لأنّ تصغيرها لييلة « 3 » . و قضيب : شاخ درخت . و تغيير : گردانيدن . و لون : رنگ . و طول : دراز بودن . و مناداة و نداء : كسى را خواندن . و تضرّع : زارى كردن . و إقالة : عفو كردن .
مىفرمايد : خسته‌دل از درد گناهان ، لاغرتن كه آواز مىكند بگريه . گزند رسانيده « 4 » به تن او بىخوابى شبها ، پس گشته تن ازو « 5 » چون شاخ درخت . و گردانيده رنگ او را ترسى سخت براى چيزى كه مىرسد به او از درازى غمها . ندا مىكند به زارى كه اى معبود من ، عفو كن بسر درآمدن مرا و بپوشان عيبهاى مرا . س :
( 1 ) . B : بجا . ( 2 ) . E : كانيست . ( 3 ) . صحاح : 1815 . ( 4 ) . A : رساننده . ( 5 ) . G : تن او .