شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٠٤

امر بستر عيوب و عفو ذنوب

ترسند ايشان ازو ، و هركه خوار دارد مردان را ، پس هرگز به شكوه داشته نشود . س :

با مردم بد مشو مقابل بجواب * در صدق و صفا كوش كه اينست صواب

يك نكته فرومهل ز تعظيم كسان * تا حرمت خود فزون كنى در همه باب

اظهار آثار حلم از كمال كياست و علم

اظهار آثار حلم از كمال كياست و علم

و ذى سفه يواجهنى بجهل * و أكره أن أكون له مجيبا

يزيد سفاهة و أزيد حلما * كعود زاد فى الإحراق طيبا

واو بمعنى ربّ . و السّفه و السّفاهة : ضدّ الحلم ، و أصله الخفّة و الحركة . « 1 » و مواجهة :

رويارو گفتن . و كراهة و كره : دشوار داشتن ( از رابع ) . و العود : الّذى يتبخّر به . « 2 » و إحراق :

سوزانيدن . و طيب : بوى خوش . و در بعضى نسخ بجاى زاد فى الإحراق « زاده الإحراق » .

مىفرمايد : بسى صاحب سفاهت كه رويارو مىگويد با من بسبب نادانى ، و دشوار مىدارم كه باشم مرو را جواب گوينده . فزون مىكند او « 3 » سفاهت را و فزون مىكنم من بردبارى را ، چون عودى كه فزون كند در وقت سوزانيدن بوى خوش را . س :

از حلم چو باشد دل من آسوده * هرگز نشود بكين كس آلوده

چون عود كه هرچند بسوزى او « 4 » را * خوشبوتر از آن شود « 5 » كه اوّل بوده

امر بستر عيوب و عفو ذنوب

امر بستر عيوب و عفو ذنوب

البس أخاك على عيوبه * و استر و غطّ على ذنوبه

و اصبر على ظلم السّفي * ه و للزّمان على خطوبه

ودع الجواب تفضّلا « 6 » * و كل الظّلوم إلى حسيبه

لبس ( بفتح ) : درپوشانيدن ( از ثانى ) . و ستر : پوشانيدن ( از اوّل ) . و خطب : كار بزرگ . و

( 1 ) . صحاح : 2234 . ( 2 ) . همان : 514 . ( 3 ) . C : + را . ( 4 ) . CG : آن . ( 5 ) . B : بود . ( 6 ) . B : مفضّلا .