شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٧

نصيحت سيّد البريّه امام حسن « 6 » ، عليه التّحيّة

شدن سر انجامها ؛ و باش خداوند حلم در هر مجمعى ، كه نيست حلم مگر بهتر دوستى و همراهى . س :

خواهى كه شود عاقبت كار حسن * پيوسته رداى صبر بر دوش فكن « 1 »

بىحلم مزن نفس كه يارى خوبست * وز طيش بباد مىرود روح و بدن

و كن حافظا عهد الصّديق و راعيا * تذق من كمال الحفظ صفو المشارب

و كن شاكرا للّه فى كلّ نعمة * يثبك على النّعمى جزيل المواهب

رعاية : نگاه داشتن . و ذوق و مذاقة : چشيدن ( از اوّل ) . و الكمال : التّمام ، و جاء فى كمل ضمّ الميم و فتحها و كسرها ، و الكسر أردأ الكلّ . و مشرب : آنچه آشامند و جاى آشاميدن .

و شكر و شكور و شكران « 2 » : سپاس‌دارى كردن ، و يعدّى « 3 » باللّام و بنفسه و الأوّل أفصح . و إثابة : پاداش دادن . و النّعمى ( بالضّمّ ) : النّعمة . و جزالة : بزرگ شدن ؛ و النّعت جزل و جزيل .

و الاسم من الوهب الموهب و الموهبة ( بكسر الهاء فيهما ) . و در بعضى نسخ بجاى الحفظ « الصّدق » .

مىفرمايد : باش نگاه‌دارندهء پيمان دوست در ظاهر و رعايت‌كنندهء آن در باطن ، تا بچشى از كمال نگاه داشتن عهد صفاى مشربها . و باش شاكر مر خدا را در هر نعمتى ، تا جزا دهد ترا بر بالاى نعمت سابق مواهب بزرگ . س :

گاهى كه كنى عهد « 4 » وفا با ياران * زنهار وفا بعهد خود واجب دان

بىشكر خدا مباش هرگز نفسى * تا ابر كرم شود ز هر سو باران

و ما المرء إلّا حيث يجعل نفسه * فكن طالبا فى النّاس أعلى المراتب

و كن طالبا للرّزق من باب حلّه * يضاعف عليك الرّزق من كلّ جانب

و صن منك ماء الوجه لا تبذلنّه * و لا تسأل الأنذال فضل الرّغائب

( 1 ) . E : افكن . ( 2 ) . A : شكر . ( 3 ) . G : تعدى . ( 4 ) . G : + و .