شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٠

نصيحت امام حسين ، عليه السّلام و تنبيه او بر شهادت خود و اولاد كرام

كن فردا را به دى ، تا برآسائى « 1 » ، پس نجوئى دنيا را مثل جستن راغبان او . س :

اى دوست مشو شاد كه عيشى كردى * غم نيز مخور بهر جهان گر مردى

تا چند خورى غصّه كه فردا چه خورم * انگار كه فردا شد و آن هم خوردى

كأنّى بنفسى و أعقابها * و بالكربلاء و محرابها

فتخضب منّا اللّحى بالدّماء * خضاب العروس بأثوابها

أراها و لم يك رأى العيان * و أوتيت مفتاح أبوابها

مصائب تأباك من أن تردّ * فأعدد « 2 » لها قبل منتابها

كأنّى بنفسى : أى كأنّى الآن مع نفسى كائنة على الأحوال الّتى يأتى بعد هذا . و عقب الرّجل : ولده و ولد ولده . و كربلاء : موضعى نزديك كوفه كه كرب بىحدّ با بلا در آنجا « 3 » رو نموده و مقتل امام حسين بوده . و محراب : محلّ حرب ، و امام راغب گويد : « وجه تسميهء محراب آنست كه موضع محاربهء شيطان و هواست . » « 4 » و خضاب : رنگ كردن . و لحية :

ريش ، و لحى : جمع او . و العروس : نعت « 5 » يستوى فيه الرّجل و المرأة ، يقال : رجل عروس فى رجال عرس و امرأة عروس فى نساء عرائس . « 6 » و لم يك در اصل « لم يكن » ، لام براى كثرت استعمال افتاده . و رأى : ديدن . و عاينت الشّىء « 7 » عيانا : إذا رأيته بعينك . « 8 » و إيتاء :

دادن و آوردن . و مفتاح : كليد . و باب : در . و إباء : سر باز زدن . و ردّ : بازگردانيدن . و إعداد :

كارسازى كردن . و انتاب فلان القوم : أى أتاهم مرّة بعد « 9 » أخرى ، و هو افتعال من « النّوبة » ؛ « 10 » و منتاب : اسم زمان . و ضمير أعقابها راجع به نفس كه مؤنّث سماعى است . و مصراع ثالث موافق احاديث و اخبار كه در فاتحهء سابعه پرتو شعور بران تافت و بتفصيل رقم بيان يافت ، و مصراع رابع دالّ بر عدم مبالات حضرت ناظم به شهادت و مشعر

( 1 ) . E : برآساى . ( 2 ) . C : فاعدو . ( 3 ) . CG : بلا آنجا . ( 4 ) . مفردات : 225 . ( 5 ) . D : لغت . ( 6 ) . صحاح : 944 . ( 7 ) . CG : الرجل . ( 8 ) . همان : 2172 . ( 9 ) . E : - بعد . ( 10 ) . همان : 228 - 229 .