شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٥

نصيحت قرّة العين امام حسين ، عليه السّلام من اللّه العلّام « 1 »

و هو الخفاء . و تجنّب : به يك‌سو « 1 » شدن . و صالح صفت « عمل » محذوف . و خوف « 2 » مفعول له بادر . و الغوالب صفت « الخواطر » محذوف . و خطور : درآمدن انديشه بدل .

مىفرمايد : پيش‌دستى كن هوا و هوس خود را ، چون آهنگ كنى بعملى صالح « 3 » ، از ترس خواطر « 4 » غلبه‌كننده كه مىآيند و غالب مىشوند . و چون آهنگ كنى به بدى ، پلك « 5 » چشم برهم نه براى آن و دورى جوى « 6 » از كارى كه دورى جسته شود از آن . س :

چون نيّت خير در دلت يابد راه * بشتاب كه شيطان نزند ره ناگاه

از نيّت شر روى « 7 » بگردان و بگو * لا حولَ و لا قوّةَ إلّا باللّه

و اخفض جناحك للصّديق و كن له * كأب على أولاده يتحدّب

و الضّيف أكرم ما استطعت جواره * حتّى يعدّك وارثا يتنسّب

و اجعل صديقك من إذا آخيته * حفظ الإخاء و كان دونك يضرب

الخفض : ضدّ الرّفع ( از ثانى ) ؛ و جناح : بال مرغ ؛ و المراد من « خفض الجناح » تليين « 8 » الجانب ، مستعار من خفض الطّائر جناحه ، إذا أراد أن ينحطّ . و ولد : فرزند . و تحدّب :

مهربانى كردن . و ضيف : مهمان . و استطاعة : توانستن . و جوار ( بكسر ) : همسايه بودن . و عدّ : شمردن ( از اوّل ) . و وراثة : ميراث يافتن ( از سادس ) . و تنسّب : دعوى خويشى كردن .

و « الأعداء » محذوف مفعول يضرب ، و در بعضى نسخ « يضرب » بصيغهء مجهول ، پس واو و كان حالى باشد .

مىفرمايد : نيازمندى كن براى دوست و باش مرو را چون پدرى كه مهربانى « 9 » كند بر فرزندان خود . و مهمان را گرامى دار ، مادام « 10 » كه توانى همسايهء او بودن ، تا شمارد ترا ميراث برنده‌اى كه دعوى خويشى كند . و گردان دوست خود آن كس را كه چون برادرى

( 1 ) . E : يكسو . ( 2 ) . B : - خوف . ( 3 ) . D : صالحى . ( 4 ) . G : خاطر . ( 5 ) . A : بلكه . ( 6 ) . G : جو . ( 7 ) . E : رو . ( 8 ) . G : تلين . ( 9 ) . E : مهمانى . ( 10 ) . D : مادامى .