شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٤

نصيحت قرّة العين امام حسين ، عليه السّلام من اللّه العلّام « 1 »

حلولك ثابت ، چنانچه شيخ رضى در شرح « إمّا أن تدلّ » از عبارت كافيه التزام نموده « 1 » ؛ يا گوئيم حضرت سيّد « 2 » شريف ، قدّس سرّه « 3 » ، در حاشيهء آن شرح فرموده : « ما ذكره من تقدير أحد المضافين ، أو حذف الخبر مبنىّ على ما حكموا به من أنّ الفعل مع أن فى تأويل المصدر ، و لو وضع هناك المصدر بدله ، لاحتيج إلى ما ذكره ، لكنّ النّظر إلى المعنى يغنى « 4 » عنه ؛ إذ ليس فى معنى المصدر حقيقة . » « 5 » و بنابراين حاجت به هيچ تأويل نيست .

مىفرمايد : چون گذرى بآيتى كه در ذكر آن وصف شده وسيله كه بلندتر درجات بهشت است و نعيم خوش‌آينده ، پس بخواه از معبود خود به توبه و بازگشتن در حال اخلاص خانهء جاويد را خواستن جويندهء قرب . و بكوش « 6 » ، شايد كه تو نزول كنى به زمين آن خانه و بيابى راحت مسكنى چند كه ويران نمىشوند ، و بيابى عيشى كه هيچ انقطاع « 7 » نيست مر وقت آن را ، و بيابى ملك كرامتى كه ربوده نشود از تو . س :

در وقت تلاوت چو بهشت آيد پيش * آن را ز خداى خود بخواه اى درويش

روزى كه به آن « 8 » سراى معمور رسى * عيشى بكنى بيش « 9 » ز انديشهء خويش

بادر هواك إذا هممت بصالح * خوف الغوالب إذ تجىء و تغلب « 10 »

و إذا هممت بسيّئ « 11 » أغمض له * و تجنّب الأمر الّذى يتجنّب

مبادرة و بدار : پيش‌دستى كردن . و الهوى : ميل النّفس إلى الشّهوة « 12 » ( من الرّابع ) . و همّ و همّة : آهنگ كردن ( از اوّل « 13 » ) . و الصّلاح : ضدّ الفساد . و غلبه غلبا و غلبة و غلبا از ثانى . و سيّئ و سيّئة : بدى ، و أصل سيّئة « سيوئة » ، قلبت « 14 » الواو ياء و أدغمت ، و فى التّفسير الكبير :

« إنّ السّيّئة ما يسوء صاحبه » « 15 » . و الإغماض : إطباق جفن على جفن ، و أصله من « الغموض » ،

( 1 ) . شرح الكافية 1 : 6 . ( 2 ) . E : - سيد . ( 3 ) . G : - قدس سره . ( 4 ) . BG : لغنى . ( 5 ) . همان : 7 . ( 6 ) . G : بگو . ( 7 ) . G : انقطاعى . ( 8 ) . CG : به اين . ( 9 ) . C : - بيش . ( 10 ) . CG : تذهب . ( 11 ) . E : بشىء . ( 12 ) . مفردات : 849 . ( 13 ) . B : رابع . ( 14 ) . G : علبت . ( 15 ) . التّفسير الكبير 7 : 192 .