شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٠
حكايت « 13 »
را بود « 1 » ملجاى « 2 » به‌غايت استوار از اعدا . و بوديم ما به ديدار او مىديديم نور و « 3 » هدايت هر بامداد و هر « 4 » شبانگاه كه شبانگاه مىكرد در ميان ما يا بامداد مىكرد . س :
ما را ز رسول حقّ حمايت مىبود * وز ديدن او لطف و رعايت مىبود
از پرتو آفتاب رويش ما را * در خانهء دل نور « 5 » هدايت مىبود
حكايت « 6 »
حكايت « 6 »
عبد اللّه بن زيد انصارى چون خبر موت نبى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، بشنيد « 7 » ، در حال دعا كرد كه نابينا شود تا « 8 » بعد از نبى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، روى كسى نبيند و همان « 9 » لحظه دعاى او مستجاب شد « 10 » .
لقد غشيتنا ظلمة بعد موته * نهارا فقد زادت على ظلمة الدّجى
غشى و غشيان : به بالاى چيزى درآمدن ( از رابع ) . و ظلمة : تاريكى . و زيادة : افزون شدن .
و دجية : ظلمت ، و دجى : جمع او ؛ و ظلمة الدّجى بر منوال « نور الأنوار » .
مىفرمايد : هرآينه به حقيقت درآمد بما تاريكى بعد از مردن او در روز ، پس به حقيقت « 11 » افزون شد آن ظلمت بر ظلمت فايق بر جميع « 12 » ظلمتها . س :
از موت نبى بر دل ما نيش آمد * صد تير بلا بر جگر ريش آمد
آفاق جهان به چشم ما تاريك است * اين روز سياه از كجا پيش آمد
حكايت « 13 »
حكايت « 13 »
انس ، رضى اللّه عنه ، گويد : « در روز وفات پيغمبر ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، مدينه تاريك
( 1 ) . C : مردمان را بود ، G : بود مردمان را . ( 2 ) . E : ملجاء . ( 3 ) . B : - و . ( 4 ) . CG : - هر . ( 5 ) . CEG : + و . ( 6 ) . E : - حكايت . ( 7 ) . E : شنيد . ( 8 ) . E : يا . ( 9 ) . G : به همان . ( 10 ) . C : - حكايت . . . ( 11 ) . C : - به حقيقت . ( 12 ) . CG : - جميع . ( 13 ) . CD : - حكايت .