شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٨

حكايت

يناسبه و يتبعه فى الإرادة و حينئذ يكون معنى التّضمين واضحا بلا تكلّف . » « 1 » و در بعضى نسخ بجاى بذاك عديلا « بذلك « 2 » عدلا » ؛ و العدل ( بالكسر و الفتح ) : المثل .

مىفرمايد : آيا از پى تكفين پيغمبر و دفن او با جامه‌هاى او غمگين شوم بر هلاك‌شده‌اى كه مقيم باشد در خاك ؟ مصيبت رسانيده شديم ما برسول خدا ، يا خير يافتيم ازو در ميان ما ؛ پس هرگز نخواهيم ديد او را مثلى « 3 » ، مادام كه زنده‌ايم « 4 » و نجات داريم از هلاك . س :

اكنون كه كشيد مصطفى سر بكفن * غمگين نشود به مرگ غيرش دل من

خيرى « 5 » كه من از خلق كريمش ديدم * تا هست حيات من نخواهم ديدن

حكايت

حكايت

چون صحابه از بيعت ابو بكر ، رضى اللّه عنه « 6 » ، فراغت يافتند ، متوجّه شدند بتجهيز نبى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، و نمىدانستند كه آن حضرت را در وقت غسل برهنه كنند يا نه . و در مسند امام احمد از عايشه ، رضى اللّه عنها « 7 » ، مرويست كه خواب بريشان غالب شد و سرها به پيش انداخته بودند و از گوشهء خانه آواز آمد كه رسول را در « 8 » پيراهن غسل كنيد « 9 » و قايل آن معلوم نبود . پس على آن حضرت را به سينهء خود بازنهاد و عبّاس و فضل و قثم « 10 » ، پسران او ، آن حضرت را مىگردانيدند و اسامة بن زيد و شقران آب مىريختند و على از بيرون پيراهن غسل مىكرد ، چنانچه دست به بشرهء آن حضرت نمىرسيد و چيزى كه طبع از آن متنفّر باشد از آن حضرت ظاهر نشد . و على مىفرمود : « بأبى أنت و أمّى ، ما أطيبك حيّا و ميتا ! » پس آن حضرت را بسه جامهء سفيد تكفين كردند و بنياد نماز شد و اوّل على و عبّاس و بنو هاشم « 11 » گزاردند ، پس مهاجر ، پس انصار ، پس زنان ، پس

( 1 ) . CG : - بلا تكلف . - - الكشّاف مع حواشى الجرجانى : 126 - 127 . ( 2 ) . BG : - بذلك ، E : بذاك . ( 3 ) . E : مثل . ( 4 ) . CG : زنده باشيم . ( 5 ) . E : چيزى . ( 6 ) . CG : - رضى . . . ( 7 ) . جز A : - رضى . . . ( 8 ) . CDEG : با . ( 9 ) . D : كنند . ( 10 ) . G : قاسم . ( 11 ) . E : + نماز .