شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٥

دعا و مناجات با قاضى حاجات

صوتك تشتاقه ملائكتى * فذنبك الآن قد غفرناه

فى جنّة الخلد ما تمنّاه * طوباه طوباه « 1 » ثمّ طوباه

سلنى بلا حشمة و لا رهب * و لا تخف إنّنى أنا اللّه

سؤال : خواستن ( از ثالث ) . و الكنف : ( بفتح الكاف و سكون النّون ) الحفظ ، ( و بفتحهما ) الجانب ، ( و بكسر الكاف و سكون النّون ) وعاء تكون « 2 » فيه أداة الرّاعى ، و بتصغيره جاء الحديث : « كنيف ملئ « 3 » علما » . و سمع و سماع : شنيدن ( از رابع ) . و صوت : آواز . و اشتياق :

آرزومند شدن . و ملك : فرشته ، و ملائكة « 4 » : جمع او ، و اصلش « ملأك » ، همزه براى كثرت استعمال محذوف شده و در جمع « 5 » بازآمده ، و اصل « ملأك » « مألك » از « الوكه » ، بمعنى رسالت . و ذنب : گناه . و الآن : اكنون . و غفران و مغفرة : آمرزيدن ( از ثانى ) . و جنّة : بهشت . و خلد : جاويدانى « 6 » . و اصل سل « اسأل » . و حشمة : شرم داشتن . و رهب و خوف و مخافة :

ترسيدن ( از رابع ) . و اين چهار بيت جواب حق‌ّتعالى است مر مبتهل مذكور را و مربوط است « 7 » به « أجابه « 8 » اللّه » . و عبدى منادى و حرف ندا محذوف . و تمنّاه در اصل « تتمنّاه » ، تاء خطاب محذوف شده بر سبيل قياس . و ضمير طوباه راجع به ما ، و مراد اشعار بعلوّ مرتبهء سائل ، به مرتبه‌اى كه تمنّى او چيزى را سبب خوش‌حالى آن چيزست .

مىفرمايد : خواستى ، اى بندهء من ، و « 9 » تو در دايرهء حمايت منى و هرچه گفتى به حقيقت شنيديم « 10 » آن را . آواز تو - آرزومند مىشوند آن را فرشتگان من ؛ پس گناه تو ، اكنون به حقيقت آمرزيديم « 11 » آن را « 12 » . در بهشت جاودانيست ، آنچه آرزو مىكنى آن را ؛ خوشى « 13 » حال آن چيز كه تو آرزو مىكنى ، خوشى حال آن چيز ، پس خوشى حال آن چيز . بخواه از من بىشرم داشتن و بىبيم و مترس « 14 » ، به درستى كه من خداام و رحمت من بىنهايت است « 15 » . س :

( 1 ) . G : طوبى . ( 2 ) . جز E : - تكون . ( 3 ) . E : ملاء . ( 4 ) . CG : ملايك . ( 5 ) . A : جميع . ( 6 ) . E : جاودانى . ( 7 ) . CG : - است . ( 8 ) . C : اجابة . ( 9 ) . E : - و . ( 10 ) . E : شنيدم . ( 11 ) . E : آمرزيدم . ( 12 ) . CG : اكنون آمرزيديم آن را . ( 13 ) . B : خوش . ( 14 ) . CG : + كه . ( 15 ) . E : - و رحمت . . .