شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٩

باسم الإله و به بدينا « 5 »

و فى يوم الخميس قضاء حاج * ففيه اللّه يأذن بالدّعاء

خميس : پنجشنبه . و قضاء : گزاردن . و الحاجة إلى الشّىء : الفقر إليه مع محبّته ، و الحاج :

جمعها . « 1 » و أذن ( بفتح ذال ) : گوش فراداشتن ( از رابع ) . و دعوت اللّه له و عليه دعاء ، و أصله « دعاو » . « 2 »

مىفرمايد : در روز پنجشنبه است گزاردن حاجتها ، كه درو خدا گوش مىدارد بدعا .

س :

در يوم « 3 » خميس با خدا بايد بود * وز حيله و تلبيس جدا بايد بود

از اهل كرم مهمّ خود بايد ساخت * پيوسته باخلاص و « 4 » دعا بايد بود

و فى الجمعات تزويج و عرس * و لذّات الرّجال مع النّساء

جمعة ( به سكون ميم و ضمّ او ) : آدينه ، و وجه تسميه اجتماع مردم درو . و تزويج : زن دادن . و عرس : طعام عروس . و لذّة : ادراك ملايم ازآن‌رو كه ملايم است ( از رابع ) . و رجل :

مرد . و نساء : جمع « امرأة » از غير لفظ او .

مىفرمايد : در آدينه‌هاست زن دادن و طعام عروس و لذّتهاى مردان با زنان . س :

اى آنكه ترا نام نكو مطلوبست * پيش تو خلاف شرع و دين معيوبست

آدينه براى كدخدائى نيك است « 5 » * جمعيّت مرد و زن درو پرخوبست

و هذا العلم لم يعلمه إلّا * نبىّ أو وصىّ الأنبياء

نبىّ : پيغمبر ، مشتق از « نبأ » ، بمعنى خبر ، يا « نبوّة » ، بمعنى رفعت ، و بر تقدير اوّل يا بمعنى فاعل به حكم نَبِّئْ عِبادِي أَنِّي أَنَا الْغَفُورُ الرَّحِيمُ « 6 » يا بمعنى مفعول به حكم نَبَّأَنِيَ الْعَلِيمُ الْخَبِيرُ « 7 » و جمع او « نباء » ،

( 1 ) . مفردات : 263 . ( 2 ) . صحاح : 2337 . ( 3 ) . A : روز . ( 4 ) . G : - و . ( 5 ) . E : نيكيست . ( 6 ) . الحجر : 49 . ( 7 ) . التّحريم : 3 .