شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٦

فاتحهء سابعه در فضائل و احوال مرتضى بر وفق حديث و قرآن قديم

بصره فرمود : « إنّ أميركم هذا قد رضى من دنياكم بطمريه و إنّه لا يأكل اللّحم فى السّنة ، إلّا الفلذة من كبد أضحيّته . »

فتح « 1 »

ثعلبى گويد : « على گفت : بحقّ خداى « 2 » كه دانه را برستن شكافت و آدمى آفريد كه اگر من بر وساده بنشينم ، حكم كنم ميان اهل تورات به‌آنچه در تورات است و ميان اهل انجيل به‌آنچه در انجيل است و ميان اهل زبور به‌آنچه در زبورست و ميان اهل قرآن به‌آنچه در قرآن است ، و بحقّ خدا كه من در شأن هر مرد از قريش آيتى مىدانم كه او را به بهشت مىراند يا به دوزخش مىكشد . پس مردى برخاست و گفت : يا امير المؤمنين ، كدام آيت در شأن تست ؟ فرمود : أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ « 3 » فرسول « 4 » اللّه ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، على بيّنة من ربّه و أنا شاهد منه . » و مثل اين در معالم التّنزيل مسطورست . « 5 »

و صاحب كشّاف از عبد اللّه بن عمر و ابو سعيد خدرى و ابراهيم نخعى و ابو العاليه روايت كند كه آيت « 6 » ثُمَّ إِنَّكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ عِنْدَ رَبِّكُمْ تَخْتَصِمُونَ « 7 » در شأن مسلمين است و ناظر بقتل عثمان و حرب صفّين ، و گويد : فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَذَبَ عَلَى اللَّهِ « 8 » و الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ « 9 » تفصيل آن گروه است . « 10 »

و ثعلبى از ابن عبّاس روايت كند كه چون « 11 » آيت إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ « 12 » نازل شد ، مصطفى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، دست مبارك خود بر دوش على نهاد و فرمود :

« أنا المنذر و أنت الهادى ، بك يهتدى المهتدون بعدى . » و از عبد اللّه بن عطا روايت كند كه عبد اللّه بن سلام مىگفت « 13 » : مراد از « من عنده علم الكتاب » در آيت قُلْ كَفى بِاللَّهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ مَنْ عِنْدَهُ عِلْمُ الْكِتابِ « 14 » على است . و آن حضرت بسيار فرمودى :

( 1 ) . D : حكاية . ( 2 ) . D : خدا . ( 3 ) . هود : 17 . ( 4 ) . D : و رسول . ( 5 ) . معالم التّنزيل 2 : 377 . ( 6 ) . E : - آيت . ( 7 ) . الزّمر : 31 . ( 8 ) . الزّمر : 32 . ( 9 ) . الزّمر : 33 . ( 10 ) . كشّاف 4 : 127 . ( 11 ) . E : - چون . ( 12 ) . الرّعد : 7 . ( 13 ) . B : + كه . ( 14 ) . الرّعد : 43 .