شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٥

فاتحهء سابعه در فضائل و احوال مرتضى بر وفق حديث و قرآن قديم

و صاحب كشّاف گويد : « آيت أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيهِ كَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ « 1 » در شأن على و حمزه و ابى جهل است . » « 2 »

و ثعلبى از ابن عبّاس و ابن سيرين روايت كند كه مراد از « طوبى » در آيت الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبى لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ « 3 » درختى است در بهشت كه بيخ آن « 4 » در خانهء على است و در خانهء هر مؤمن از آن شاخى است . س « 5 » :

اى ز مشكين طرّه‌ات بر هر دلى بندى دگر * رشتهء جان را بهر موى تو پيوندى دگر

گر پدر خورشيد و مادر ماه باشد فى المثل * بر زمين نايد به خوبى چون تو فرزندى دگر

و امام احمد از على روايت كند كه با مصطفى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، گفتند : « كرا بعد از خود بر ما امير مىسازى ؟ » فرمود : « إن تؤمّروا أبا بكر ، تجدوه أمينا زاهدا فى الدّنيا ، راغبا فى الآخرة ؛ و إن تؤمّروا عمر ، تجدوه قويّا أمينا ، لا يخاف فى اللّه لومة لائم ؛ و إن تؤمّروا عليّا - و لا أراكم فاعلين - تجدوه هاديا مهديّا ، يأخذ بكم الصّراط المستقيم . » « 6 »

و بيهقى از رسول ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، روايت كند كه فرمود : « من أراد أن ينظر إلى آدم فى علمه « 7 » و إلى نوح فى تقواه و إلى إبراهيم فى حلمه « 8 » و إلى موسى فى هيبته و إلى عيسى فى عبادته ، فلينظر إلى علىّ بن أبى طالب . »

و با وجود اين كمال محمّد بن حنفيّه گويد : « با پدر خود گفتم : از مردم كه فاضلترست ؟

فرمود : ابو بكر . گفتم : دگر كه ؟ فرمود « 9 » : عمر . ترسيدم كه بگويم : دگر كه ، مبادا « 10 » بگويد :

عثمان . گفتم : پس تو ؟ فرمود : ما أنا إلّا رجل من المسلمين . » و در ايّام خلافت بر « 11 » منبر

( 1 ) . القصص : 61 . ( 2 ) . كشّاف 3 : 425 . ( 3 ) . الرّعد : 29 . ( 4 ) . E : + درخت . ( 5 ) . A : - س . ( 6 ) . أحمد : 817 . ( 7 ) . جز E : - الى آدم . . . ( 8 ) . D : خلّته . ( 9 ) . C : گفت ، D : - كه . ( 10 ) . E : + كه . ( 11 ) . A : + سر .