شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٠.٢٤

فهرست مطالب

بيان عجز انسان و ايمان به قضاى يزدان 698

تفويض امور به قضا و دم زدن از مقام رضا 698

ذمّ جمعى كه بنفى حشر قايلند و پندارند كه حكيم و كاملند 699

تنبيه بر زوال زمان و فناى جهان 700

بيان امتزاج شهد دهر بزهر و ازدواج لطف او بقهر 700

مذمّت دنيا كه دام فريب و كان آسيب است 700

امر بشكر نعم ذو الجلال و بيان انتهاى هر كمالى بزوال 701

نصيحت خلاصهء انام امام حسين ، عليه السّلام 702

بيان نفاست احسان نزد كريم و خساست آن نزد لئيم 704

نفى احتياج بسؤال از اهل كرم و ارباب كمال 704

نهى از گفتن اسرار با غير كرام و ابرار 705

نهى از ستم در وقت اقتدار و تخويف از دعاى مظلوم در شب تار 705

منع مزاح فتنه‌آميز و نفى هزل عداوت‌انگيز 706

بيان مراسم اخوّت و معالم فتوّت 706

اظهار تأسّف و پريشانى در انهدام اركان مسلمانى 707

رجز آن زن آزرده كه شكوهء شوهر به حيدر برده 708

جواب گفتن شوهر بالفاظ چون گوهر 708

حكم كردن حيدر بر وفق شرع ازهر 708

ترغيب نفس به جلادت كه منتهى است بكمال سعادت 709

مرثيّهء ابو طالب و مدح او بمناقب 709

خطاب به فاطمه براى اطعام يتيمى بينوا كه يكى از اسباب بوده در نزول هل أتى 710

جواب گفتن فاطمه بصدق و صواب و پذيرفتن نصيحت بتوقّع ثواب 711

دم زدن از علوّ همّت بافتخار و شكايت از افلاس و افتقار 712

مباهات به قرابت نبى و مفاخرت بر مردم اجنبى 712

مفاخرت بمناقب حشمت اثر در مجلس امير المؤمنين عمر 715

شكوه از ارباب نفاق و اصحاب شقاق 717