شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٥

فاتحهء سادسه در نبوّت و ولايت

اهل شهادت هيچ‌كس ايشان را نشناسد ، الّا يك كس ؛ و چون آن كس بميرد « 1 » ، مصاحب ديگرى شوند . و ميان ايشان و « 2 » نبى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، حذيفهء يمان « 3 » واسطه بود و سلام ايشان به نبى مىرسانيد « 4 » و سلام نبى به ايشان مىرسانيد و نزد او جمع مىشدند و علم كتاب و سنّت ازو اخذ مىكردند و به امامت او نماز مىگزاردند و غير حذيفه ايشان را نمىديد ، و ايشان مأمورند بمتابعت نبى زمان خود .

و قطب ابدال در زمان نبى ما ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، عصام قرنى بود « 5 » ، عمّ اويس ، و چون او متوفّى شد ، ابن عطا احمد بود از دهى كه ميان مكّه و يمن است . و قطب ارشاد بر قلب محمّد مىباشد « 6 » و نظير جدى است ، چنانچه قطب ابدال نظير سهيل است . و قطب زمان ما عماد الدّين عبد الرّحمن پارسينى بود و پارسين دهى است از قزوين نزديك ابهر ، بعد از وفات عبد اللّه شامى قطب شده بود در ربيع الآخر سنهء ستّ « 7 » و عشر و سبعمائة و « 8 » هفتاد و شش‌ساله بود و او قطب نوزدهم بود از قطب زمان حضرت « 9 » رسول ، صلّى اللّه عليه و سلّم . و امام محمّد بن امام حسن عسكرى ، عليهما السّلام « 10 » ، در وقت اختفا از ابدال بود و ترقّى كرد و چون على بن حسين « 11 » بغدادى كه قطب آن زمان بود متوفّى شد و او را در شونيزيّه « 12 » دفن كردند ، امام محمّد قطب شد و نوزده « 13 » سال قطب بود ، پس متوفّى شد و او را در مدينه دفن كردند و عثمان بن يعقوب جوينى قطب شد ، پس قطبيّت به احمد خردك كه از اولاد عبد الرّحمن بن عوف بود انتقال يافت .

و قبور ايشان از غير ايشان پنهان مىباشد و سالى يك‌بار زيارت آن قبور كنند و گريزند از كسى كه طالب ايشان باشد و مقيم نشوند به يك جا ، مگر خسته باشند ، و معالجه كنند و خورند و پوشند و نكاح كنند ، پيش از آنكه ابدال شوند . و قطب طويل العمر باشد و با خضر و الياس صحبت دارد « 14 » . و به جماعت نماز گزارند ، خاصّه در جمعه .

( 1 ) . D : بمرد . ( 2 ) . D : + حضرت . ( 3 ) . E : يمانى . ( 4 ) . B : مىرساند . ( 5 ) . B : - بود . ( 6 ) . G : محمدى باشد . ( 7 ) . E : سته . ( 8 ) . G : + او . ( 9 ) . C : - حضرت . ( 10 ) . C : - حضرت . ( 11 ) . D : الحسين . ( 12 ) . E : شونزيه ، G : شومريه . ( 13 ) . D : نازده . ( 14 ) . E : دارند .