شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٦٢

فاتحهء سادسه در نبوّت و ولايت

خواهم لب خشك و چشم تر در ره عشق * زان‌رو كه بود نشانهء راه‌رو آن

س :

اى روى تو آفتاب و ابرو مه نو * وز بهر تو اشك عاشقان در تك و دو

خواهم كه شبى چو ماه بيرون آئى * وز روى تو افتد به وثاقم پرتو

و شيخ فخر الدّين عراقى ، قدّس سرّه « 1 » ، فرمايد :

اى ز عشّاق گرم بازارت * به ز من عالمى « 2 » خريدارت

من كيم تا زنم ز عشق تو لاف * نيست دعوىّ اين سخن به گزاف

يكى از عاشقان جمال ترا * بود نجم اكابر كبرا

آن معين شريعت احمد * آن قرين دل و قريب احد

بود او برج انجم اخيار * آفتاب معانى و اسرار

آن‌قدر سالكان كه ره بردند * اقتباس كمال ازو كردند

بربود از مقام آزادى * دل او حُسن مجد بغدادى

بربودش بتى « 3 » چنان مقبل * ناگهان از مقام عالى دل

حسن زيباش خيل عشق آورد * صبر و آرام او به غارت برد

گفت ياران بر من آريدش * هست او جان سوى تن آريدش

زو بپرسيد تا چه دارد دوست * وانچه باشد كه دوست عاشق اوست

در دلش چون ازو بپرسيدند * ميل شطرنج باختن « 4 » ديدند

شيخ شطرنج خواست و وقت گزيد * با حريف ظريف مىبازيد

چون‌كه مغلوب كرد خيلش را * همگى جذب كرد ميلش را

حبّ شطرنج از دلش بربود * بازيى چند بس نكوش « 5 » نمود

فرس دولتش چو بازين شد * بَيْدَق همّتش « 6 » به فرزين شد

شاه نفسش از آن عِرى برخاست * ماه‌رخ عرصهء نكوتر خواست

( 1 ) . G : - قدس سره . ( 2 ) . C : عالمى به ز من . ( 3 ) . D : بت . ( 4 ) . G : تاختن . ( 5 ) . E : بكوش . ( 6 ) . E : حسنش .