شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

فاتحهء سادسه در نبوّت و ولايت

و امام علّامه محمّد بن على حكيم ترمذى « 1 » ، صاحب نوادر الأصول ، كه از اكابر اهل كشف است صد و پنجاه و پنج « 2 » سؤال نوشته كه از عهدهء حقّ « 3 » جواب آن غير خاتم الأولياء بيرون نيايد و شيخ در فتوحات جواب اين سؤالها فرموده . و بعضى در تكفير و تضليل شيخ مبالغهء بسيار دارند و او را اكفر كفره پندارند و چارهء اين مردم در غيبت فراموشى است و در حضور خاموشى . ظ :

با مدّعى مگوئيد اسرار عشق و مستى * تا بىخبر بميرد با « 4 » درد خودپرستى

عاشق شو ارنه روزى كار جهان سرآيد * ناخوانده نقش مقصود از كارگاه هستى

تا علم و عقل بينى بىمعرفت نشينى * يك نكته‌ات بگويم خود را مبين و « 5 » رستى

و ولادت او در شب جمعه بيست و هفتم رمضان سنهء ستّين و خمسمائة بوده و وفات او در شب جمعه بيست و دوم « 6 » ربيع الأوّل سنهء ثمان « 7 » و ثلاثين و ستّمائة . و قبر او در صالحيّهء دمشق است ، و حضرت محقّق رومى ، قدّس سرّه « 8 » ، فرمايد :

ما عاشق و سرگشتهء سوداى دمشقيم * جان داده و دل‌بسته و شيداى دمشقيم

اندر جبل صالحه « 9 » كانيست ز گوهر * كاندر طلبش غرقهء درياى دمشقيم

و جندى در شرح فصوص از شيخ صدر الدّين نقل مىكند كه شيخ مىفرمود : « چون رسيدم به درياى روم از بلاد اندلس ، با خود مقرّر « 10 » داشتم كه آن زمان بكشتى نشينم كه تفاصيل احوال ظاهره و باطنهء من تا آخر عمر بر من مكشوف شود . بعد از توجّه تامّ و مراقبهء كامله همه « 11 » ظاهر شد ، حتّى صحبت پدر تو ، اسحاق بن محمّد ، و جميع احوال تو

( 1 ) . BE : محمد بن على ترمذى حكيم ، CFG : محمد بن حكيم ترمذى . ( 2 ) . CG : - و پنج . ( 3 ) . D : - حق . ( 4 ) . CG : در ، E : از . ( 5 ) . E : كه . ( 6 ) . G : دويم . ( 7 ) . E : ثمانه . ( 8 ) . BE : - قدس سره . ( 9 ) . B : صالح . ( 10 ) . D : مقررى . ( 11 ) . D : هم .