شرح ديوان منسوب به امير المؤمنين علي بن ابي طالب ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٢

فاتحهء ثانيه در ذات خدا ، تقدّس و تعالى

د « 1 » :

دست او طوق گردن جانت * سر برآورده از گريبانت

به تو نزديكتر ز حبل وريد * تو درافتاده در ضلال « 2 » بعيد

چند گردى بگرد هر سر كوى * درد خود را دوا هم از خود جوى

شيب و بالا و پيش و پس منگر * دركش اندر زه گريبان سر

نردبان پايهء « 3 » سراچهء غيب * هست از دامن تو تازه « 4 » جيب « 5 »

وَ فِي أَنْفُسِكُمْ أَ فَلا تُبْصِرُونَ « 6 » « من عرف نفسه ، فقد عرف ربّه . » د :

عاشقى ديد از دل « 7 » پُرتاب * حضرت حق‌ّتعالى « 8 » اندر خواب

دامنش را گرفت آن غمخور * كه ندارم من از تو دست دگر

چون درآمد ز خواب خوش درويش * ديد محكم گرفته دامن خويش « 9 »

ترمذى روايت كند از ابو هريره كه نبى ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، فرمود : « و الّذى نفس محمّد بيده لو أنّكم دلّيتم بحبل إلى الأرض السّفلى ، لهبط على اللّه . » پس خواند : هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ « 10 » . م :

گفت پيغمبر كه معراج مرا * نيست بر معراج يونس اجتبا

آن من بر چرخ و آن او بشيب * زانكه قرب حقّ برونست از حسيب

قرب نى بالا و پستى رفتن است * قرب حقّ از حبس هستى رستن است

حضرت نجم الكبرى « 11 » گويد : « غايب شدم و حضرت رسول « 12 » را ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، ديدم . گفتم : يا رسول اللّه ، چيست معنى رحمن ؟ گفت : الّذى عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى « 13 » . پس گفتم : چيست معنى رحيم ؟ فرمود : وَ كانَ بِالْمُؤْمِنِينَ رَحِيماً . » « 14 »

( 1 ) . D : س . ( 2 ) . E : + و . ( 3 ) . G : مايهء . ( 4 ) . BD : تاره ، F : پاره . ( 5 ) . سعادت‌نامه ، در : مجموعهء آثار شبسترى : 160 . ( 6 ) . الذّاريات : 21 . ( 7 ) . E : دلى . ( 8 ) . CEFG : تعال . ( 9 ) . همان : 161 . ( 10 ) . الحديد : 3 . - - ترمذى : 3220 ؛ أحمد : 8472 . ( 11 ) . ( 12 ) . A : رسالت . ( 13 ) . طه : 5 . ( 14 ) . الأحزاب : 43 . - - فوائح الجمال : 54 .