عرفان مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٩

فهرست موضوعات

منطقى كز وحى نبود از هواست 272

در تفسير آيه : « إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ » 276

نقض ميثاق و شكست عهدها 279

حرص كور و احمق و نادان كند 279

حرص در پيرى جهودان را مباد 280

در تفسير آيه « يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ » 281

روح در سير به آخرت است 282

در تفسير آيه : « قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ . . . » 282

در تفسير آيه : « يا جِبالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَ الطَّيْرَ » 283

قوّت جبرئيل از مطبخ نبود 283

هستى حيوان شد از مرگ نبات 285

مثل 285

در تفسير آيهء « وَ لَقَدْ عَلِمْتُمُ النَّشْأَةَ الْأُولى فَلَوْ لا تَذَكَّرُونَ » 287

زرّ كان بود آب و گل 288

تفسير حديث قدسى « كنت كنزا مخفيا . . . 289

غرور آدمى و دورى از علم انبياء 290

از خيالى گشته شخصى پرشكوه 290

تفسير آيه : يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ 291

صوفى آنكه شد صفوت‌طلب 292

عشق را صد ناز و استكبار هست 292

مناجات و نكوهش حسد 293

گر نبودى گوشهاى غيب‌گير 294

دنيا اگرچه خوش شكفت 294

در تفسير آيه : « وَ إِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوانُ » 295

شخصيت پيامبر اسلام 295

مثل 297

تفاوت بين دانش سمعى و علوم حقيقى 299

عشق ارزد صد چو خرقه كالبد 300

عقل دو عقل است 302

عقل بر نفس است 303

كار دوزخ مىكنى در خوردنى 304

چه عجب گر روح موطن‌هاى خويش نيارد ياد 305

در تفسير آيه : « يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ » 306

كاوشى در معنى توبه 307

همتى مىدار از بهر خدا 311

مناجات 312

ذوق توبه نقل هر سرمست نيست 312

كم خور اين نان را 313

تا دلت آيينه گردد پرصور 315

فكرت بد ناخن پرزهر دان 316

هين مشو نوميد نور از آسمان 317

قرب حق از حبس هستى رستن است 317

به معنى عالم اكبر تويى 318

چنبرهء ديد جهان ادراك توست 318

تفسير آيه : « وَ ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ . . . » * 319

حكايت 320

غير معشوق ار تماشايى بود 321

تفسير حديث رسول . . . 322

خدا را غافل مدان از كار كس 322

چند دزدى حرف مردان خدا 323

قطرهء چندى ز اشك 323

تسليم امر خدا بودن و ترك فلسفه‌بافى 324