عرفان مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٦١

غرقه گشته در جمال

راه فانىگشته راه ديگر است * زانكه هشيارى گناه ديگر است

هست هشيارى ز ياد ما مضى * ماضى و مستقبلت پردهء خدا

آتش اندر زن به هر دوتا يكى * پرگره باشى از اين هر دو چو نى

تا گره با نى بود ، همراز نيست * همنشين آن لب و آواز نيست

چون به طرف « 1 » خود به طوفى مرتدى * چون به خانه آمدى هم با خودى

اى خبرهات از خبر ده بىخبر * توبهء تو از گناه تو بتر

اى تو از حال گذشته توبه‌جو * كى كنى توبه از اين توبه بگو

جست‌وجويى از وراى جستجو * من نمىدانم . تو مىدانى ، بگو

حال و قالى از وراى حال و قال * غرقه گشته در جمال ذو الجلال

غرقه‌اى نى كه خلاصى باشدش * يا به جز دريا ، كسى بشناسدش

عقل جزو از كل گو يا نيستى * گر تقاضا بر تقاضا نيستى

چون تقاضا بر تقاضا مىرسد * موج آن دريا بدينجا مىرسد

از پى اين عيش و عشرت ساختن * صد هزاران جان ببايد باختن

در شكار بيشهء جان باز باش * همچو خورشيد جهان جانباز باش

جان فشان اى آفتاب معنوى * مر جهان كهنه را بنما نوى

در وجود آدمى جان و روان * مىرسد از غيب چون آب روان

( 1 ) - در نسخهء قونيه : طوفى .