عرفان مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٠

هركه را هست از هوسها جان پاك

پس تو را هر لحظه مرگ و رجعتى است * مصطفى فرمود : دنيا ساعتى است « 1 »

فكر ما تيرى است از هو در هوا * در هوا كى پايد ؟ آيد تا خدا

هر نفس نو مىشود دنيا و ما * بىخبر از نو شدن اندر بقا

عمر ، همچون جوى ، نونو مىرسد * مستمرى مىنمايد در جسد

آن ز تيرى مستمر شكل آمده است * چون شرر ، كش تيز جنبانى به دست

شاخ آتش را بجنبانى به ساز * در نظر آتش نمايد بس دراز

اين درازى مدّت از تيزى صنع * مىنمايد سرعت‌انگيزى صنع

هركه را هست از هوسها جان پاك

هركه را هست از هوسها جان پاك

هركه را هست از هوس‌ها جان پاك * زود بيند حضرت و ايوان پاك

چون محمّد پاك شد از نار و دود * هركجا رو كرد وجه اللّه بود « 2 »

چون رفيقى وسوسهء بدخواه را * كى بدانى ثمّ وجه اللّه را ؟

هركه را باشد زمينهء فتح باب * او ز هر ذرّه ببيند آفتاب

حق پديد است از ميان ديگران * همچو ماه اندر ميان اختران

دو سر انگشت بر دو چشم نه * هيچ بينى از جهان ؟ انصاف ده

گر نبينى اين جهان معدوم نيست * عيب ، جز انگشت نفس شوم نيست

تو ز چشم انگشت را بردار هين * وانگهانى هرچه مىخواهى ببين

آدمى ديد است و باقى پوست است * ديد آن است آنكه ديد دوست است

چون‌كه ديد دوست نبود ، كور به * دوست ، كو باقى نباشد دور به

( 1 ) - اشاره به حديث نبوى : « الدنيا ساعة فاجعلها طاعة » اللؤلؤ المرصوع 36 . ( 2 ) - اشاره به آيه « أينما تولّوا فثمّ وجه اللّه » آيه : 115 سوره : البقره .