عرفان مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٢

در تفسير آيه : « قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ »

روح در سير به آخرت است

روح در سير به آخرت است

هر زمان نزعى است جزو جانت را * بنگر اندر نزع جان ايمانت را

عمر تو مانند هميان زر است * روز و شب ، مانند ديناراشمُر است

مىشمارد ، مىدهد زر بىوقوف * تا كه خالى آيد و گردد خسوف

گر ز كه بستانى و ننهى به جاى * اندر آيد كوه از آن دادن ز پاى

پس بنه بر جاى هر دم را عوض * تا زو « اسجد و اقترب » يا بى غرض

در تمامى كارها چندين مكوش * جز به كارى كان بود در دين ، مكوش

عاقبت تو رفت خواهى ناتمام * كارهايت ابتر و نان تو خام

وان عمارت كردن گور و لحد * نى به سنگ است و به چوب و نى لگد

بلكه خود را در صفا كورى كنى * در مناى او ، كنى دفن منى

خاك او گردى و مدفون غمش * تا دمت يابد مددها از دمش

در تفسير آيه : « قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ »

در تفسير آيه : « قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ » « 1 »

موبه‌مو بيند ز صرفه حرص انس * رقص بىمقصود دارد همچو خرس

رقص آنجا كن كه « خود » را بشكنى * پنبه را از ريش شهوت بركنى

رقص و جولان بر سر ميدان كنند * رقص اندر خون خود ، مردان كنند

چون رهند از دست خود دستى زنند * چون جهند از نقص « خود » رقصى كنند

مطربانشان از درون دف مىزنند * بحرها در شورشان كف مىزنند

تو نبينى برگها را كف زدن * گوش دل بايد ، نه اين گوش بدن

گوش سر بربند از هزل و دروغ * تا ببينى شهر جان را بافروغ

( 1 ) - سوره : يونس آيه : 58 .