عرفان مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٨١
در تفسير آيه : « يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ »
هيچ قلبى پيش او مردود نيست * زانكه قصدش از خريدن سود نيست
در تفسير آيه : « يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ »
در تفسير آيه : « يَوْمَ لا يَنْفَعُ الظَّالِمِينَ مَعْذِرَتُهُمْ » « 1 »
اى تو كرده ظلم‌ها چون خوشدلى * از تقاضاى مكافى غافلى ؟
يا فراموشت شده است از كرده‌هات * كه فروآويخت غفلت پرده‌هات
گرنه خصمىهاستى اندر قفات * جِرم گردون رشك بردى بر صفات
ليك محبوسى براى آن حقوق * اندك‌اندك عذر مىخواه از عقوق
تا به‌يك‌بارت نگيرد محتسب * آب خود روشن كن اكنون يا محب
گوشت‌هاى بندگان حق خورى * غيبت ايشان كنى كيفر برى
هان كه بوياى دهانتان خالق است * كى برد جان غير آن كو صادق است ؟
واى آن افسوسيى كش بوىگير * باشد اندر گور ، منكر با نكير
نى دهان دزديدن امكان ، زان مهان * نى دهان خوش كردن از داد و دهان
آنكه يابد بوى حق را از يمن * چون نيابد بوى باطل را زمن ؟
مصطفى چون بوى برد از راه دور * چون نيابد از دهان ما بخور ؟
هم بيابد ، ليك پوشاند ز ما * بوى نيك و بد برآيد بر سما
بوى كبر و بوى حرص و بوى آز * در سخن گفتن بيايد چون پياز
گر خورى سوگند من كى خورده‌ام ؟ * از پياز و سير تقوا كرده‌ام
آن دم سوگند غمازى كند * بر دماغ همنشينان برزند
بس دعاها رد شود از بوى آن * آن دل كج مىنمايد در زبان
« اخسئوا » آيد جواب آن دعا * چوب رد باشد جواب هر دغا
گر حديثت كج بود معنى است راست * آن كجى لفظ مقبول خداست
( 1 ) - سوره : غافر آيه : 52 .