عرفان مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٥

آن طعام الله قوت خوشگوار

دم‌به‌دم از آسمان مىآيدت * آب و آتش رزق مىافزايدت

گر تو را آنجا برد نبود عجب * منگر اندر عجز و بنگر در طلب

كاين طلب در تو گروگان خداست * زانكه هر طالب به مطلوبى سزاست

جهد كن تا اين طلب افزون شود * تا دلت زين چاه تن بيرون شود

خلق گويد مرد مسكين از فلان * تو بگويى زنده‌ام اى غافلان

گر تن من همچون تنها خفته است * هشت جنّت بر دلم بشكفته است

جان كه خفته در گل و نسرين بود * چه غم است از تن كه در سرگين بود ؟

جان خفته چه خبر دارد ز تن * كه به گلشن خفته يا در گولخن ؟

مىزند جان در جهان آبگون * نعرهء يا ليت قومى يعلمون « 1 »

گر نخواهد زيست جان بىاين بدن * پس فلك ايوان كه خواهد بدن ؟

گر نخواهد بىبدن جان تو زيست * فى السماء رزقكم روزىّ كيست ؟ « 2 »

آن طعام الله قوت خوشگوار

آن طعام الله قوت خوشگوار

وارهى زين روزى ريزه كثيف * در فتى در لوت و در قوت شريف

گر هزاران رطل قوتش مىخورى * مىروى پاك و سبك همچون پرى

كه نه حبس باد و قولنجت كند * چارميخ معده آهنجت « 3 » كند

گر خورى كم ، گرسنه مانى چو زاغ * ور خورى پر گيرد ، آروغت دماغ

كم‌خورى ، خوى بد و خشكى و ذق * پرخورى شد تخمه را تن مستحق

آن طعام اللّه قوت خوشگوار * بر چنان دريا چو كشتى شو سوار

باش در روزه شكيبا و مصر * دم‌به‌دم قوت خدا را منتظر

( 1 ) - اشاره به آيه : « قالَ يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِما غَفَرَ لِي رَبِّي » سوره يس آيه 26 . ( 2 ) - اشاره به آيه : « وَ فِي السَّماءِ رِزْقُكُمْ وَ ما تُوعَدُونَ » سوره الذاريات آيهء 22 . ( 3 ) - آهنجت : آهنج بر وزن نارنج اسم فاعل از كشيدن باشد ، يعنى كشنده و به معنى امر به كشيدن و به معنى تير انداختن نيز آمده است .