عرفان مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٥
حيله‌ها و چاره‌ها گر اژدهاست
كه : همىدانم يجوز و لا يجوز * خو « 1 » ندانى تو يجوزى يا عجوز ؟
اين درا و آن ناروا ، دانى و ليك * تو روا يا ناروايى ؟ بين تو نيك
قيمت هر كاله مىدانى كه چيست * قيمت خود را ندانى ، احمقى است
سعدها و نحسها دانسته‌اى * ننگرى سعدى تو يا ناشسته‌اى ؟
جان جمله علمها اين است اين * كه بدانم من كيم در يوم دين
آن اصول دين بدانستى تو ، ليك * بنگر اندر اصل خود كان هست نيك
حيله‌ها و چاره‌ها گر اژدهاست
حيله‌ها و چاره‌ها گر اژدهاست
اژدها بد مكر فرعون عنود * مكرهاشان اين جهان را خورده بود
از جنون مىكشت هرجا بد جنين * از حيل ، آن كورچشم دوربين
ليك ازو فرعون‌تر آمد پديد * هم ورا هم مكر او را دركشيد
اژدها بود و عصا شد اژدها * اين بخورد او را به توفيق خدا
دست شد بالاى دست ، اين تا كجا ؟ * تا به يزدان ، كه اليه المنتهى
كان يكى درياست بىغور و كران * جمله درياها چو سيلى پيش آن
حيله‌ها و چاره‌ها گر اژدهاست * پيش الّا اللّه آنها جمله « لا » ست
چون رسيد اينجا بيانم ، سر نهاد * محو شد و اللّه اعلم بالرشاد
( 1 ) - خو : مخفف خود .