عرفان مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ١٢٤

تفسير آيه : « وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ

درنگر در شرح دل در اندرون * تا نيايد نعرهء لا تبصرون « 1 »

يك سبد پرنان تو را بر فرق سر * تو همىخواهى لبى نان دربه‌در

تفسير آيه : « وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ

تفسير آيه : « وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ » « 2 »

در سر خود پيچ هل « 3 » خيره‌سرى * رو در دل زن چرا بر هر درى

تا به زانويى ميان آب جو * غافل از خود ، زين و آن تو آب جو

پيش آب و بس هم آب با مدد * چشمها را بين ايدى خلف سد « 4 »

اسب زير ران و فارس اسب‌جو * چيست اين گفت اسب ليكن اسب كو

هين نه اسبست اين به زير تو بديد ؟ * گفت آرى ليك اسب خود كه ديد

چون گهر در بحر گويد بحر كو * وان خيال چون صدف ديوار او

گفتن آن كو ، حجابش مىشود * ابر تاب آفتابش مىشود

بند آن و پيش روى اوست آن * اندر آب و بىخبر ز آب روان

مست چيز و پيش روى اوست چيز * بىخبر زان چيز و سرّ خويش نيز

گر نبودى خصم و دشمن در جهان * پس به مردى خشم اندر مردمان

دوزخ آن خشمست خصمى بايدش * تا ز يد ورنه رحيمى بكشدش

( 1 ) - اشاره به آيه « فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ » سوره يس آيه 9 . ( 2 ) - آيهء 4 سورهء حديد . ( 3 ) - هل : بگذار . ( 4 ) - اشاره به آيهء « وَ جَعَلْنا مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا » سورهء يس ، آيهء 9 .