عرفان مثنوى ( فارسى ) — الصفحة ١٠

فهرست موضوعات

بدن حبس روح است 325

مرا اين صبر بر آتش نشاند 326

تا بدانى عجز خويش و جهل خويش 328

عارفان زانند دايم آمنون 328

حق ستون اين جهان از ترس ساخت 329

نيست مسجد جز درون عارفان 330

فكر آن باشد كه بگشايد رهى 330

دل نگهداريد اى بىحاصلان 330

مار شهوت را بكش در ابتدا 331

مثل 332

شاد از وى مشو از غير وى 333

آنكه جوينده است يابنده بود 334

رياضت را بجان شو مشترى 335

كور را پرهيز نبود از قذر 338

مردم اندر حسرت فهم درست 339

جز نياز و جز تضرع راه نيست 339

در تفسير آيه : « كُلٌّ لَهُ قانِتُونَ » * 340

مخلصان باشند دايم در خطر 341

مناجات 341

دست در تسليم زن و اندر رضا 342

جان‌شناسان از عددها فارغند 343

صبر كردن بر غم و سستى و درد 343

اى فلك در فتنهء آخر زمان 344

علم تقليدى و بال جان ماست 345

مناجات 346

كسب دين عشق است و جذب اندرون 347

تا نباشد راست كى باشد دروغ 348

در نكوهش حرص 349

در حديث آمد كه دل همچون پرى است 349

هست زندان صومعه دزد لئيم 350

گفت‌وگوى ز نى مر شوى را 352

كل عالم را سبو دان اى پسر 360

خلق را گويد به حشر 361

عرصه‌اى بس باگشاد و با فضا 362

گفت پيغمبر صباحى زيد را 363

حمله آرند از عدم سوى وجود 365

از محقق تا مقلد فرقهاست 366

چند بت بشكست احمد در جهان 367

استن اين عالم اى جهان غفلت است 367

صد هزاران ز اهل تقليد و نشان 368

تقليد چيست 369

الصلا ساده‌دلان پيچ‌پيچ 369

خوى شاهان در رعيت جا كند 370

حكايت 370

با هوا و آرزو كم باش دوست 371

چنان قادر خدايى كز عدم 372

بىحس و بىگوش و بىفكرت شويد 373

همنشين اهل معنى باش 374

آدم ننگ دارد از حسد 375

خدا خواهد كه پوشد عيب كس 375

اى خنك چشمى كه آن گريان اوست 376

جمله عالم صورت و جان است علم 376

جان بىمعنيت از صورت نرسد 377

حق آموخت كرم پيله را 377