رسائل دهدار ( فارسى ) — الصفحة ١٧٦

6 رسالهء رقائق الحقائق

نامهء « ربّنا ظلمنا » را * خوانده استاد درس خانه خاك

علم افراخته به لا احصى * سرو آزاد روضهء « لولاك »

انبيا در رهت ز رشتهء اشك * بسته بر نعل اجتهاد شراك

اوليا كوه كوه غم بر دل * در ره عشق تو دَوان چالاك

مانده بر ساحل محيط غمت * صد جهان عقل و نفس چون خاشاك

اين خبر فاش بر زبان رانده * مهر و ماه و عناصر و افلاك

كه نشان غير او نيافت ازو * « وحده لا إله الا هو »

و درود و تحيات بىپايان بر روان سيدى باد كه مظهر كل و كلّ مظهر است أعنى سبّاح بحار لاهوتى ، سيّاح تياه جبروتى ، نقّاش كارخانهء ملكوتى ، والى ملك ناسوتى ، روشنى ديدهء وجود ، صاحب لواى حمد و مقام محمود ، مصداق علم ازلى ، كاشف سرّ لم‌يزلى ، الفيض المطلق و الكمال المحقّق :

آنكه در مطبخ انديشهء وى پخته شود * از پى زاد رهشان دگر نان وجود

شاهد محفل ابداع كه جز نرگس او * هيچ غنچه نشكفته به گلستان وجود

پيش از آن دم كه برآيد نفس از صبح ازل * چشم او بود سحرخيز شبستان وجود

نشنود تا زِ دم رخصت او « بسم اللّه » * هيچ طفلى ننشيند به دبستان وجود

نشود روشن چشم صدف امكانى * گر محيطش ندهد فيض به نيسان وجود

نرسد گر مدد از لشكر معلوماتش * عدم آماده شود از پى تالان وجود