خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين ) — الصفحة ٣٦٨

- 2 - گزيدهء يادداشتهاى محمد شفيع بر مطلع سعدين

( 613 ) - ق : از اينجا تا قلعى و دو هزار چاو را ندارد .

( 614 ) - بب اك ، زبده : بدخشى . آ : مثل متن .

( 615 ) - زبده : تبرقو و لودشا .

( 616 ) - ك : كنكى ، بب : و كبكى با : و كپكى ، زبده : و كبكى .

( 617 ) - زبده : مجموع هريك را هفتاد و هفت وصله .

( 618 ) - فقط ك : يكى را از خواتين پادشاه . تصحيح از روى نسخ ديگرست .

( 619 ) - زبده : + و سبب آن تعزيه ديگر پادشاه را نمىتوانست ديد .

( 620 ) - زبده : تا ساختگيهاى تعزيت .

( 621 ) - زبده : بيستم .

( 622 ) - زبده : كه بر سر آن كوشك پادشاه .

( 623 ) - از روى آ ثبت شد ، باق ، زبده : بودند ( به جاى بود ) .

( 624 ) - ق : و آتش در آن ، زبده : و آن آتش در آن .

( 625 ) - زبده : و چنان درگرفت كه گوئيا صد هزار مشعله است كه روغن و فتيله در گرفته است و اين عمارت كه اوّل آتش در افتاد بارگاهى بود - ك : المنجمين ( به جاى المنجمون ) كه در باقى نسخ هست .

( 626 ) - فقط ق ، حل و روغن كارى .

( 627 ) - عبارت زبده واضح‌ترست : و بر گرد آن كوشكها و خانه‌ها بود و هريك خزانه ، آتش در آن افتاد و قريب دويست و پنجاه خانه بسوخت و بسيارى مرد و زن بسوختند و تا روز شد همچنان مىسوخت و آن روز تا نماز ديگر چنانچه سعى كردند آن آتش تسكين نمىيافت . ق : قريب به دويست ( به جاى قريب دويست ) ، ق : روز ديگر ( به جاى روز ) ، ك : هر سعى ، ديگر نسخ : هرچند سعى .

( 628 ) - زبده : با امرا از آنجا بيرون رفته بود .

( 629 ) - فقط درك .

( 630 ) - كذا درك ، نسخ ديگر : اظهار كرد ( به جاى كرد ) .

( 631 ) - زبده ( 410 ب ) .

( 632 ) - زبده : + و چون به خاك بردند امّا بسيار آرايش كرده بودند ، از جمله بسيار عملها [ علمها ] و چوگانها از كاغذ رنگين ساخته و نقاشى كرده و تختى از كاغذ مقوى مقدار ده گز بر آن تخت صورت آدميان از كاغذ و صورت اسپان و اشتران بزرگى ، اسب و شتر مجموع و ملوّن مويهاى دروغى و زين و لجام و غيره و يك دو هزار شيره پر نعمت الوان و عرقى .

( 633 ) - ك : و بآئين ( به جاى به آيين ) .

( 634 ) - زبده : زن بر آنكه دخمه بود گذاشتند . ( بر آن‌كه كه ؟ ) .

( 635 ) - ق : مىچرند ، زبده : مىچريد كه .

( 636 ) - ق : آن اسپان الخ ، زبده : ديگر ايشان را نمىگيرند .

( 637 ) - زبده : كه نزديك بودند مجموع در آنجا غارها كنده بودند .