خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين ) — الصفحة ٣٥٨

- 2 - گزيدهء يادداشتهاى محمد شفيع بر مطلع سعدين

( 344 ) - زبده : مثل متن .

( 345 ) - زبده : + كه از طول و عرض پيچيده مىشود و نمىشكست .

( 346 ) - زبده : يك ديگ .

( 347 ) - باق : دو ، بب ا ك : مثل متن ، زبده : آن ده ( به جاى ده ) .

( 348 ) - باق : يك ، زبده : مثل متن .

( 349 ) - آو نسخ ديگر بر ( به جاى با ) ، زبده : اندرون بر .

( 350 ) - زبده : از تره‌ها ملون كه درختاى مىباشد .

( 351 ) - زبده : درآسون .

( 352 ) - زبده : چست و چالاك همه .

( 353 ) - زبده : + ايستاده .

( 354 ) - زبده : + كه يك لحظه غايب نشوند .

( 355 ) - ك ا : سچن ، باق ، سجنين : بب : سچين ، ا ك : سجين ، زبده : همچنين به قول يول لفظ چينى

Soejin

است . به معنى مرد محل يا خواجه‌سرا و اينجا مراد مهماندار ايلچيان .

( 356 ) - زبده : سجسين آنها را ميگويند كه ايشان را ملازم ايلچيان كرده و در اردوى پادشاه هرجا كه باشد گرگيراق ايلچيان ايشان راست مىسازند ، چنان كه اين‌جا سقاول گويند .

( 357 ) - زبده : ايشان را بيدار كرد كه برخيزند .

( 358 ) - زبده : ايلچيان .

( 359 ) - ازينجا تا سه دروازه گشادند جمله عبارت را در زبده .

( 360 ) - فقط ا : بود .

( 361 ) - با ق ا : دروازه را .

( 362 ) - بابب ا ك ا ق : تخت دادگاه ، زبده : تختى كه داده بود .

( 363 ) - ق ، زبده : بهر .

( 364 ) - زبده : آوردند .

( 365 ) - زبده : در غايت خوبى و لطافت .

( 366 ) - بب اك ا ق : پيشان آن ، با ، زبده : پيشانى آن .

( 367 ) - زبده : كه مقدار شست گز بود .

( 368 ) - زبده : و روى ازدو [ اردو ؟ ] آن كوشگها بر جانب جنوب و قاعدهء ختايى [ در ] عمارت ايشان آن است كه روى عمارت و در خانه بر جانب جنوب مىكنند .

( 369 ) - آ : تخت .

( 370 ) - عبارت از زبده افتاده است .

( 371 ) - ا : تخت .

( 372 ) - زبده ( 390 ب ) : آن مثل صندلى است كه بر تخت مىنهند اما از صندلى بزرگتر .