خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين ) — الصفحة ٠.٣٩
- 5 - تحقيقات دربارهء خطاىنامه
قسم دوم ( قلموق و مغولان ، 1368 تا 1634 )
صفحات 190 - 179 مقدمه :
معلومات عمومى راجع به مناسبات قلموق و مغولان با چين در دورهء حاكميت مينگ
( Ming )
.
صفحات 213 - 191
1 ) قلموق يا اويراتان . ترجمهء تركى از
Ming - shih
- وقايعنامهء چينى با حواشى .
صفحات 300 - 215
2 ) تاتاران . ترجمهء تركى از همان مرجع چينى با حواشى .
صفحات 325 - 301
3 ) مغولان شرقى ، ترجمهء تركى از همان مرجع چينى با حواشى .
صفحات 333 - 327 كتابشناسى .
صفحات 351 - 334 فهارس .
نكته‌هاى مهم كه از پژوهش لين يه مين به دست مىآيد عبارت است از :
- مؤلف از مقدمهء على اكبر هيچ بحثى نمىكند .
- ترجمهء تركى از صفحهء 39 متن فارسى ( چاپ كنونى ) آغاز مىشود .
- در قسم « آغاز سخن » در يك سطر مىگويد كه خطاىنامه در سال 1516 براى سلطان سليم تأليف شده است . ( ص 5 )
- راجع به كتاب و توصيف نسخه‌هاى خطى آن چيزى نمىگويد .
- در مقدمه بعد از تحليل مطالب كتاب مىگويد به احتمال قوى على اكبر به چين سفر نكرده است ( تناقض دارد ) .
- در نوشتهء على اكبر نام شهر پكينگ
( Pekeing )
خان بالغ و داى - دو آمده است . خان بالغ نامى است كه در زمان حاكميت مغولان ( خاندان
Yu ? an
) مستعمل مىبود و به همين صورت در آثارى كه بعد از آن دوره نوشته شده وجود دارد . اما داى - دو
( Day - du , Ta - tu )
كه به معنى شهر بزرگ است مخصوص بود به دورهء حاكميت مغولان و بعد از آن ، ولى در زمان على اكبر از ميان رفته بود . به‌هرحال على اكبر اين نامها را از يك سياحتنامه يا كتابى ديگر كه در دورهء حاكميت