خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين ) — الصفحة ٣١٣

- 1 - يادداشتهاى زبدة التواريخ

( 152 ) بياض در اصل ، اين لفظ كه معنىاش معلوم نشد در بعضى نسخ مطلع جينلق و در بعضى جنبلق نوشته

( 153 ) در مطلع ندارد

( 154 ) اصل : نيركاه ، تصحيح از روى مطلع

( 155 ) اصل : و دراسون

( 156 ) اصل : كه درى

( 157 ) اصل : آن گوشه

( 158 ) اصل : يك كره ، تصحيح از روى مطلع

( 159 ) اصل : در سر حداند ، مطلع : بر سر خلانيده

( 160 ) اصل : كردند

( 161 ) يعنى مستقلى شده ( محمد شفيع استان چاپ كرده و در لغات ستان ضبط شده است ا . ا . )

( 162 ) اصل : بيشه ( درين موضع و به جاهاى ديگر بلبسه ، بلبسه ) ، مطلع : بينه ( و پيپه ) .

( 163 ) اصل : بنقهاى

( 164 ) اين سهو است از مصنّف از آنكه رفتن ايلچيان از هرات به ذيقعدهء سنهء 823 بود ( 271 ) و رسيدن ايشان به خان‌بالق به ذى الحجهء سنهء 823 ه كه درينجا ( و به تبع زبده در مطلع السعدين نيز ) نوشته است .

( 165 ) اصل : اثنى

( 166 ) مطلع : نوعى ديگر بهتر از پيشتر بازيها كردند ، شايد در اصل « بازيگرى از نوعى ديگر ازين طوى ديگر » بوده باشد .

( 167 ) اصل : از

( 168 ) تفصيل انواع عقوبات را صاحب مطلع مرفوع القلم كرده ، تصحيح درين سطور قياسى است .

( 169 ) بياض در اصل به قدر دو سه لفظ ، و بعدش لفظ او ، آنچه محدود بقوسين است از روى حدس و تخمين افزوده شد .

( 170 ) بالى ( ؟ )

( 171 ) اصل : بكارند ببرنديد

( 172 ) اصل : برادر

( 173 ) اصل : آواز پلنگ زنگ كرد از ، تصحيح قياسى است ، پلنگ رنگ آن‌كه جلدش چون پلنگ نقطها از رنگ ديگر داشته باشد .

( 174 ) اصل : سارخها

( 175 ) اصل : برديدن