خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين ) — الصفحة ٣١٢

- 1 - يادداشتهاى زبدة التواريخ

( 133 ) مطلع : آوردند ( و در بعضى نسخ : دهد )

( 134 ) كذا

( 135 ) مطلع : راستست

( 136 ) اصل : بودند كه

( 137 ) مطلع : كوشكه ( جنيلق يا جينلق )

( 138 ) مطلع : منقل و جايگاه آتش

( 139 ) مطلع : در يك خانه

( 140 ) اصل : در تصحيح از روى مطلع

( 141 ) اصل : همچنين ، مطلع : سجنين ( و سجين در اكثر نسخ ) ، امّا يول

( I , ccvi )

مىگويد كه لفظ چينى

soe jen

است كه بمعنى

PaLace man

يا خواجه سراست ، و مرادش درين محل اين است

an officer who has charge of the ambassadors

گمان مىشود كه در نسخهء اصل اين كتاب سجسين نوشته بود كه محرف سجن است . امّا در بعض جاها اين لفظ در كتابت محرف شد .

( 142 ) به ظاهر بمعنى ساز و سامان است ، كرك پوستين و پشم را گويند و يراق بمعنى سامان ضرورى است ( چنانچه يراق كردن بر صفحه 297 س 16 بمعنى سامان سفر و آماده كردن آمده است ) پس گوييا معنى تركيب اوّلا سامان پوشيدنىها باشد . در آئين اكبرى گر كيراقخانه بمعنى

Wardrobe

آمده است ، و به تعميم مطلق ساز و سامان در كتب لغة اين لفظ را نيافتم .

( 143 ) مطلع : شقاول ، صاحب لغات نوائيه مىنويسد كه شيغاول آن كسى است كه ايلچيان را مصاحب باشد ، بقول قاترمير در حواشى اين سفرنامه :

is one who introduces the ambassadors

شقاول و بحوالهء تاريخ رشيدى شقاول را مرادف مهماندار قرار داده ،

Shaw

در فرهنگ تركى نوشته است كه شقاول صاحب منصبى كبير است نزد شاهان ايشياى وسطى : حاكم بر قاضىها و ملاها .

( 144 ) در مطلع افزوده است : تا روز آن زمان قرب دويست سيصد هزار آدمى جمع شده بودند ، چون روز شد آن سه دروازه را گشادند .

( 145 ) مطلع : بپاى تخت ، دادگاه ( محمد شفيع به صورت به پاى تختى كه داد [ گاه ] است ضبط كرده ولى به استناد پنج سطر بعد آن را به پاى تختگه داد ضبط كردم . ا . ا . )

( 146 ) اصل : روى ازدوان

( 147 ) اصل : دوهانى

( 148 ) اصل : جب ، تصحيح از روى مطلع

( 149 ) اصل : حدشه ، مطلع : جوشه

( 150 ) اصل : لكسن ، مطلع : هركس

( 151 ) اصل : است از