خطاى نامه ( شرح مشاهدات سيد على اكبر خطائى معاصر شاه اسماعيل صفوى در سرزمين چين ) — الصفحة ٣٠٦

- 1 - يادداشتهاى زبدة التواريخ

( 8 ) در مطلع السعدين گفته است كه ميرزا بايسنغر به تأكيد تمام خواجه غياث الدين را گفته كه هرچه بيند بطريق روزنامچه ثبت نمايد .

( 9 ) يكم محرم سنهء 833 ه - 17 جنورى سنهء 1420

( 10 ) بر كنار آمودريا بر راه نخشب در صغد 18 فرسخ از بلخ

( 11 ) وفات اين اميرزاده در سنهء 830 ه واقع شد . پس ظاهر است كه اين جمله بعد از وفات اميرزاده افزوده شده .

( 12 ) والى خوارزم

( 13 ) 10 صفر سنهء 823 ه - 25 فرورى سنهء 1420

( 14 ) 12 ربيع الاول سنهء 823 ه - 27 مارچ سنهء 1420

( 15 ) سيرام واقع بود بر كنار رود اريس كه معاون سيحون است و هشت ميل بشرق چيمكنت ، قبل از حمله‌هاى مغول اين شهر را اسبيجاب نام بود .

( 16 ) پانزدهم اپريل سنهء 1420

( 17 ) يعنى بلاد مغول ( يول )

( 18 ) ر ك به يول ص 525

( 19 ) سى و يكم مى سنهء 1420

( 20 ) ر ك به يول ج 1 ص 551 حاشيهء 1

( 21 ) 4 جون سنهء مذكور

( 22 ) مطلع السعدين : آب كنكر ، امّا بقول قاترمير غالبا اين همان آبى است كه آن را رود كون گز گويند .

( 23 ) حاصل اين‌كه شاه جهان را دو دختر بود : يكى در حبالهء ازدواج سلطان شادى ولد محمد بيگ و ديگر در عقد ميرزا محمد جوكى ولد شاهرخ بهادر .

( 24 ) يعنى قريب به 21 ماه جون سنهء 1420 م .

( 25 ) 20 جون سنهء 1420 م

( 26 ) اصل : دادر كههاى سخت

( 27 ) يعنى بودائيها بودند

( 28 ) يعنى ساكيامنى

( 29 ) 13 جولائى سنهء 1421 م

( 30 ) اصل : بابرى ، مطلع ( نسخهء قاترمير ) : بايرى ، حبيب السير : بابرى .

( 31 ) در مطلع السعدين مىنويسد : و از آنجا به بيست و پنج كوچ راه چول و باديه قطع كرده به هردو روز آب مىيافتند و دوازدهم ماه شعبان در اثناء بيابان بشير و گاوقطاس دوچار شدند و آنجا گاو چنان بزرگ مىشود كه گويند نوبتى سوارى را از پشت زين بسر شاخ ربوده و مدتى بر سر شاخ