تفسير حدائق الحقائق ( قسمت سوره يوسف ) — الصفحة ٥٨٣

رجعنا الى القصّة

يوسف رداى خود بر وى افكند و دست بدعا برداشت ، حقّ تعالى اجابت فرموده باز بكمال حسن و جمال آراسته گشت و ديده‌اش به بينائى و چهره‌اش به زيبائى پيراسته شد .

* * *

جمال مرده‌اش را زندگى داد * رخش را طلعت فرخندگى داد

بجوى رفته باز آورد آبش * و زان شد تازه گلزار شبابش

ز كافورش برآمد مشك تاتار * ز صبحش آشكارا شد شب تار

سفيدى شد ز مشك طره‌اش دور * درآمد در سواد نرگسش نور

خم از سرو گلندامش برون رفت * شكنج از نقرهء خامش برون رفت

جوانى پيريش را گشت هاله « 1 » * پس از چل‌سالگى شد شانزده‌ساله

جمالش را سر و كارى « 2 » ديگر شد * ز عهد پيشتر هم بيشتر شد

چون اين دو دعا به اجابت مقرون گشت ، يوسف فرمود ديگر چه حاجت دارى زليخا سر فرود افكنده و آب از چشمش روان شد ، يوسف مبالغه فرمود زليخا گفت :

مرادم آنست كه مرا بنكاح خود درآورى تا باقى عمر در خدمتت بگذرانم و تدارك گذشته نمايم .

يوسف در اين انديشه سر در پيش افكند ، فى الحال جبرئيل بيامد ، و گفت :

اى يوسف حضرت ربّ العالمين جلّ و علا مىفرمايد كه « رحمتها بتواضعها و دموع عينها » من بر وى بتواضع و آب ديدهء وى بخشودم ، زليخا آن روز به حيله و چاره خود ، تو را مىطلبيد ، لا جرم به تو نمىرسيد ، اكنون ترا از ما طلب كرد ، و بسبب تو با ما صلح كرد ، حاجت وى روا كن .

يوسف از براى عقد ازدواج وى مجلس ساخت ، و بزرگان و اكابران مصر را

( 1 ) - ح : گشت چون هاله . ( 2 ) - ح - د : سرو كار دگر شد * ز عهد پيشتر هم بيشتر شد