تفسير حدائق الحقائق ( قسمت سوره يوسف ) — الصفحة ٤٥٩

الكلام فى المحبّة المستفادة من قوله تعالى حبّا

الكلام فى المحبّة المستفادة من قوله تعالى حبّا

الكلام فى المحبّة المستفادة من قوله تعالى حبّا

بدانكه اهل محبت را در محبت سخنان بسيار است و لطائف بيشمار و در تعريف محبّت چنين گفته‌اند « المحبّة ان ذهب « 1 » كلّك لمن احببت و لا يبقى لك منك شيئا » محبّت آنست كه هر چه به تو منسوب باشد در ظاهر و باطن و صورت و معنى و دنيا و عقبى همه بحبيب مسلّم دارى ، و هيچ چيز از خود براى خود نگذارى .

شيخ ابو الخير قدّس سرّه گفته است كه حبّ دو حرف است « حا » ، و « با » « حا » تعلق بروح دارد و « با » به بدن يعنى هر كه دعوى محبّت الهى كند مىبايد كه از روح و بدن دست بشويد و سخن از جان و تن نگويد .

رباعى

اين من نه منم اگر منى هست توئى * ور در بر من پيرهنى هست توئى

در راه غمت مرا نه تن ماند و نه جان * ور زانكه مرا جان و تنى هست توئى

و بعضى در تعريف محبّت چنين گفته‌اند « كه محو المحبّ بصفاته و اثبات المحبوب بذاته » محبّت آنست كه به تمام بذات و صفات خود محو شوى تا محبوب بذات خود قايم [ به ] تو باشد ، تا هرگاه از خود نصيب جوئى او را يا بى « 2 » و از خود اثر نيابى .

( 1 ) - ح : ان تهب كلك لمن احببت . ( 2 ) - ح : بينائى .