تفسير حدائق الحقائق ( قسمت سوره يوسف ) — الصفحة ٤٣١

[ بيان آنكه خداوند دوازده امر را عظيم شمرده است ]

كه « وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ » .

فرمانبرداران « وَ ما جَعَلْنا أَصْحابَ النَّارِ إِلَّا مَلائِكَةً » بر حوالى پروانگان ديوانگان « يَوْمَ يَكُونُ النَّاسُ كَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ » .

درياهاى « 1 » آتش « نارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ » بگسترانند كه « وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ » .

خطيبان « يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لا تَخْفى مِنْكُمْ خافِيَةٌ » خطبهء « يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً » در تجديد عقد ازدواج ارواح و اشباح برخوانند كه « وَ إِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ » .

دقيقه‌گيران « وَ إِنَّ عَلَيْكُمْ لَحافِظِينَ » در ديوان « وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ » داد مظلومان نامراد را به رئوس اشهاد بر سبيل استشهاد از اهل عناد بستانند كه « وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ » .

مستوفيان دفاتر « إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ مِثْقالَ ذَرَّةٍ » در وقت محاسبهء « اقْرَأْ كِتابَكَ » نسخهء جمع و خرج عاملان ولايت حيات را از فذلك « ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً » فروخوانند كه « وَ إِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ » منشيان « يَوْمَ نَطْوِي السَّماءَ كَطَيِّ السِّجِلِّ لِلْكُتُبِ » .

حلّه زنگارى آسمان را از عنوان نشان « أَ وَ لَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ ما خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ » « 2 » درهم نوردند كه « وَ إِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ » .

حادثان « 3 » « عَلَيْها تِسْعَةَ عَشَرَ » در معركهء روز محشر از براى تهديد « سَأُصْلِيهِ سَقَرَ » در زندان هفت در جحيم را بگشايند كه « وَ إِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ » .

خازنان « 4 » و « حُورٌ عِينٌ كَأَمْثالِ اللُّؤْلُؤِ الْمَكْنُونِ » بفرمان سلطان بىچون

( 1 ) - ج : در پاى آتش . ( 2 ) - ح : أَ وَ لَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنْفُسِهِمْ ما خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ . ( 3 ) - ح : چاوشان . ( 4 ) - ح : در تن محزون .