تفسير حدائق الحقائق ( قسمت سوره يوسف ) — الصفحة ٣٦٩

[ بيان حكمت عملى و نظرى و معانى عرفانى آن ]

گفت : چه موهاى مجعّد خوب دلكش دارى .

گفت : اول چيزى كه در قبر از من فروريزد آن خواهد بود .

گفت : اى يوسف چرا هر چند من به تو نزديكى مىجويم ، تو از من دورى مىجوئى .

گفت : دورى جستن از تو نزديكى است به خدا جلّ جلاله .

گفت : فراش خوب و بستر ديبا از براى اضطجاع تو مهيّا ساخته‌ام و منزل را از حضور اغيار بازپرداخته‌ام ، بيا تا در اين فراش دست در آغوش يكديگر درآريم و به قضاى حاجت خويش پردازيم .

يوسف فرمود : قضاى حاجت دنيويه نمودن مستلزم فوات نصيب جنّت است .

گفت : اى يوسف كاش هرگز ترا نمىديدم .

گفت : برادران من با من اين معامله نمودند ، و سبب آوردن من به اين ديار گشتند :

گفت : اى يوسف دستى بر سينهء من نه تا تشفى به آن حاصل آيد .

يوسف فرمود : دستى كه بر سينهء نامحرم رسد سزاوار سوختن شود و مرا تحمل سوختن به آتش دوزخ نيست .

گفت : اى يوسف ترا خريده‌ام و اكنون به شوهرى ترا برمىگزينم .

يوسف گفت : زراعت كردن در زمين غيرى پسنديدهء جبّار آسمان و زمين نيست .

زليخا گفت : جبّار آسمان و زمين كيست .

فرمود : آنكه آفريدگار من و تو است « 1 » از عرش تا ثرى و از قاف تا قاف برگى نجنبد و ذرهء حركت نكند بىامر وى .

اى زليخا بر من ستم مكن ، و در روز قيامت كه خلق اولين و آخرين آنجا حاضر باشند شرمنده مگردان ، و نزد مادر و پدر مرا خجل مساز ، و مستوجب عضب خداوندى جلّ ذكره مكن .

( 1 ) - الف - ح : گفت چگونه بيند و ما در خانه به چندين ستر مستوريم . گفت اطلاع وى را هيچ خانه و سترى بازنتواندداشت .