تفسير حدائق الحقائق ( قسمت سوره يوسف ) — الصفحة ٣٦٢

[ بيان حكمت عملى و نظرى و معانى عرفانى آن ]

* * *

ز من دورى نباشد هيچ‌گاهش * ولى نبود به من هرگز نگاهش

بر آن تشنه ببايد زار بگريست * كه بر لب آب ، بايد تشنه‌اش زيست

چه رويم شمع خوبى بر فروزد * دو چشم خود به پشت پاى دوزد

بدين انديشه آزارش نجويم * كه پشت پاش باشد به ز رويم

چه بگشايم به دو چشم جهان‌بين * به پيشانى نمايد صورت چين

بر آن چين سرزنش از من روا نيست * كه از وى هر چه مىآيد خطا نيست

دهانش كز سخن با من به تنگ است * بجز خون خوردنم از « 1 » دل چه رنگست

ز لعلش در دهانم آب گردد * به چشمم آب ، خون ناب [ خوناب ] گردد

فراقى كافتد از دوران ضرورى * به از و صلى بدين تلخى و شورى

و چون دايهء مهربان حال زليخا بر آن منوال ديد و از حقيقت مهم استفسار نمود ، زليخا نياز و افتقار خود و سركشى و استغناى يوسف با وى تقرير كرد ، دايه از اين واقعه متعجّب گشته گفت : چگونه يوسف را با زليخا ميل نباشد ، كه

( 1 ) - الف - ح : از وى چه رنگست .