تفسير حدائق الحقائق ( قسمت سوره يوسف ) — الصفحة ٣٠٧

[ واقعه خواب ديدن زليخا حضرت يوسف را و دلباخته شدن به دو و قصهء بىقرارى وى ]

* * *

يكى صد گشت سودائى كه بودش * ز حد بكذشت غوغائى كه بودش

گويند زليخا به مرتبهء آشفته احوال گشت كه مهم وى به بند و زنجير قرار گرفت تا گويند كه ملك از براى وى قيدى زرين ساخته در ساق سيمين وى افكند و پاى وى « 1 » را به زنجير زرّين خلخال بر نهاد تا عارف جامى در تعريف آن بند چنين فرموده است .

* * *

بفرمودند پيچان مارى از زر * كه باشد مهره‌وار از لعل و گوهر

به سيمين ساقش آن ماه گهر سنج * درآمد حلقه زن چون مار بر گنج

زليخا بود گنج خوبى ، آرى * بود هر گنج را ناچار مارى

چه زرّين مار زير دامنش خفت * ز ديده مهره مىباريد و مىگفت

مرا پاى دل اندر عشق بند است * همان بندم ازين عالم‌پسند است

سبك دستى چرخ عمرفرساى * بدين بندم چرا سازد گران پاى

زليخا را ديگر طاقت طاق گشته و ماه اصطبارش در محاق افتاده نزد پدر آمد و نقاب شرم از روى آزرم برداشته ، گفت : اى پدر اجازتم ده تا عزيمت مصر

( 1 ) - الف : آن سرو دل آرا .