تفسير حدائق الحقائق ( قسمت سوره يوسف ) — الصفحة ١٨٨

فصل اما بيان كيفيت واقعه بتفصيل و ذكر بيرون آمدن يوسف بصحرا و در چاه افكندن او

چه رفتى بيش كردى زخم سيلى * قفايش چون رخ بدخواه نيلى

چه با ايشان شدى پهلو به پهلو * رسيدى مالش گوشش ز هر سو

به زارى هر كه را دامن كشيدى * به بيزارى گريبانش دريدى

بگريه هر كه را در پا فتادى * به خنده بر سر او پا نهادى

به ناله هر كرا آواز كردى * نواهاى مخالف ساز كردى

چه شد نوميد از ايشان گريه برداشت * به خون ديده بر گل لاله مىكاشت

گهى در خون گهى در خاك مىخفت * ز اندوه دل صد چاك مىگفت

كجائى اى پدر آخر كجائى * ز حال من چنين غافل چرائى

گلى كز روضهء جانت دميده است * برو باران احسانت چكيده است

چنان از تشنگى در تاب مانده * كه نه رنگ اندر و نه آب مانده

نهال تازه پرورده بهشتى * كه در بستان سراى عمر كشتى

چنان از باد غم افتاده بر خاك * كزو جويد بلندى خار و خاشاك