بديع القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٤٦١

شعر شاهد باب سيزدهم ؛ افراط در وصف :

ص 123 « إذا اصبحت . . . » ص 18 متن .

و چه‌بسا ( سختى و آزار ) سوز و سرما و باد صبحگاهيى كه از سوى شمال مىوزيد ( از درماندگان ) بازداشتى .

ص 130 « لدى اسد . . . » ص 26 متن .

. . . نزد شيرى ستبر ( يا كارآزموده « 1 » ) و غرق در سلاح كه يالهايى دارد و ناخنهايش گرفته نشده است .

ص 130 « و يصعد حتّى . . . » ص 26 متن .

و سوى بالا اوج مىگيرد ، تا جايى كه شخص بىاطّلاع گمان مىبرد در آسمان حاجتى دارد .

ص 130 « أسد علىّ . . . » ص 27 متن .

براى من شير است ، و در جنگها شترمرغى است ناتوان و ضعيف كه از صداى سوت‌زن مىرمد .

ص 154 « فانت غيث . . . » ص 55 متن .

اى پسر بزرگوارترين مردم در منزلت پدرى ! به سبب مجد و عظمت برترى يافتى ، و براى مردم بارانى ، و پيوسته بخشاينده باشى .

ص 158 « ترتع ما رتعت . . . » ص 60 متن .

در وقت چريدن مىچرد ، تا هنگامى كه آن شتر به ياد بچه‌اش مىافتد پس ( سوى آن پوست پر از كاه بچه‌اش ) روى مىآورد و پشت مىكند .

ص 161 « أحلامكم لسقام . . . » ص 63 متن .

بردباريهاى شما درد نادانى را بهبود مىبخشد ، چنان كه با خونهاى شما درد هارى درمان مىشود

( 1 ) - مقصود شاعر : « نزد مردى در شجاعت مثل شير » است ، براى توضيح بيشتر ر ك : شرح المعلقات السبع تأليف روزنى ص 151 .