بديع القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٤٢٨

آيات شاهد باب پنجاه و هفتم : تفصيل

ص 235 س 13 « وَ ما أَدْراكَ . . . الدِّينِ » سورة الانفطار ؛ 82 ، آيات 17 - 18

و چه چيز تو را فهماند كه روز جزا چيست باز چه تو را فهماند كه روز جزا چيست .

ص 235 س 13 « كَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ . . . تَعْلَمُونَ » سورة التكاثر ؛ 102 ، آيات 3 - 4

نه چنان است به زودى خواهيد دانست ، باز نه چنان است به زودى خواهيد دانست .

ص 236 س 2 « هَيْهاتَ . . . تُوعَدُونَ » سورة المؤمنون ؛ 23 ، آيه 36

دور است دور است آنچه شما بدان وعده داده مىشويد .

آيات شاهد باب پنجاه و ششم : نفى چيزى با اثبات آن

آيات شاهد باب پنجاه و ششم : نفى چيزى با اثبات آن

ص 236 س 8 « أَ لَهُمْ . . . بِها » سورة الاعراف ؛ 7 آيه 195

آيا ايشان را چشمهايى است كه با آن ببينند يا ايشان را گوشهايى است كه با آن بشنوند . . .

ص 236 س 11 « لا يَسْئَلُونَ . . . إِلْحافاً » سورة البقرة ؛ 2 ، آيه 273

. . . ( آن مستمندان ) از مردم چيزى باصرار نخواهند .

ص 236 س 17 « ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَ لا شَفِيعٍ يُطاعُ » سورة غافر ( المؤمن ) ؛ 40 ، آيه 18

. . . ستمكاران را دوستى مهربان نيست و نه شفيعى كه مطاع باشد .

ص 237 س 3 « وَ لَوْ عَلِمَ . . . مُعْرِضُونَ » سورة الانفال ؛ 8 ، آيه 23

و اگر خدا در ايشان ( كافران كر و لال ) خيرى سراغ مىداشت به ايشان ( حق را ) مىشنواند ، و اگر به ايشان مىشنواند پشت مىكردند درحالىكه روىگردانندگان بودند .

آيات شاهد باب پنجاه و هفتم : تفصيل

آيات شاهد باب پنجاه و هفتم : تفصيل

ص 238 س 9 « يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فِيها خالِدُونَ » سورة ال عمران ؛ 3 ، آيات 106 - 107

. . . روزى كه چهره‌هايى سفيد مىشود ، و چهره‌هايى سياه مىگردد امّا كسانى كه صورتهايشان سياه گرديده ( به ايشان گفته مىشود ) آيا پس از ايمان آوردنتان كفر ورزيديد پس به سبب آن كفرى كه داشتيد اين عذاب را بچشيد و امّا كسانى كه صورتهايشان سفيد شده در رحمت خدا ايشان در آن رحمت جاودان باشند .

ص 238 س 11 « فَأَمَّا الَّذِينَ . . . فَفِي الْجَنَّةِ » « 1 » سورة هود ؛ 11 ، آيات 105 - 108

( 1 ) - براى ترجمه آن ر ك : ص 422