بديع القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٣

آيات شاهد باب اول : استعاره

ص 126 س 5 « بَلْ نَقْذِفُ . . . زاهِقٌ » سورة الانبياء ؛ 21 آيه 18

بلكه حق را بر باطل پرتاب مىكنيم ، پس بر مغز آن اصابت مىكند ، و به ناگاه نابود باشد .

ص 126 س 7 « ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلَّا بِحَبْلٍ مِنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِنَ النَّاسِ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الْمَسْكَنَةُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ » سورة ال عمران ؛ 3 ، آيه 112

و برايشان ( فاسقان اهل كتاب ) هركجا يافت شوند ( خيمه ) خوارى زده شود ، مگر با ريسمانى ( عهدى ) از خدا و ريسمانى ( عهدى ) از مردم ، و با خشمى از سوى خدا بازگشتند ، و برايشان ( خيمه ) بيچارگى زده شد ، بدان سبب كه ايشان به آيات خدا كافر مىشدند .

ص 126 س 11 « فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ » سورة الحجر ؛ 15 ، آيه 94

آنچه بدان مأمور مىشوى آشكار كن .

ص 127 س 7 « إِنَّا . . . فِي الْجارِيَةِ » سورة الحاقّة ؛ 61 ، آيه 11

بدرستى كه ما هنگامى كه آب طغيان كرد ، ( پدران ) شما را بر كشتى حمل كرديم .

ص 127 س 7 « وَ لَمَّا . . . الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْواحَ » سوره الاعراف ؛ 7 ، آيه 154

و چون خشم موسى فرونشست لوحها را برگرفت .

ص 127 س 15 « وَ لَمَّا رَجَعَ مُوسى إِلى قَوْمِهِ غَضْبانَ أَسِفاً قالَ بِئْسَما خَلَفْتُمُونِي مِنْ بَعْدِي » سورة الاعراف ؛ 7 ، آيه 150

و چون موسى خشمگين و اندوهناك به قوم خويش بازگشت ، گفت : پس از من چه بد جانشينى من كرديد .

ص 128 س 3 « ثُمَّ اسْتَوى عَلَى الْعَرْشِ » سورة الفرقان ؛ 25 ، آيه 60

آنگاه خدا ( پس از آفرينش آسمانها و زمين ) بر عرش استقرار يافت ( يا به كار عرش پرداخت ) .

ص 128 س 12 « بَلْ يَداهُ . . . يَشاءُ » سورة المائدة ؛ 5 ، آيه 64

بلكه دو دست ( رحمت ) خدا باز است ، و هرگونه كه خواهد انفاق مىكند .

ص 129 س 16 « وَ اخْفِضْ . . . مِنَ الرَّحْمَةِ » سورة الاسراء ؛ 17 ، آيه 24

و براى ايشان ( پدر و مادر ) بال فروتنى از روى مهربانى فرودآر .

ص 130 س 6 « مَثَلُهُمْ . . . لا يُبْصِرُونَ » سورة البقرة ؛ 2 ، آيه 17

داستان ايشان ( منافقان ) داستان كسى است كه آتشى برافروخت پس چون اطرافش را روشن ساخت ، خدا روشناييشان را بگرفت و ايشان را درحالىكه نمىبينند در تاريكيها رها ساخت .