بديع القرآن ( فارسى ) — الصفحة ٣٩٢

آيات شاهد باب اول : استعاره

ملحقات

ترجمه آياتى از قرآن كريم كه شاهد ابواب بديع القرآن است « 1 »

آيات شاهد باب اول : استعاره

ص 124 س 9 « أُولئِكَ . . . تِجارَتُهُمْ » سورة البقرة ؛ 2 ، آيه 16

آنان ( منافقان ) كسانىاند كه گمراهى را به هدايت خريدند پس تجارتشان سود نبرد ، و ايشان راه‌يافتگان نبودند .

ص 124 س 21 « فَأَذاقَهَا . . . الْخَوْفِ » سورة النحل ؛ 16 ، آيه 112

پس خداى شمول ( لباس ) گرسنگى و ترس را به ( اهل ) آن آبادى چشانيد .

ص 124 س 21 « وَ إِنَّهُ . . . الْكِتابِ » سورة الزخرف ؛ 43 ، آيه 4

و بدرستى كه قرآن در لوح محفوظ نزد ما عالىمرتبت و مظهر حكمت است .

ص 125 س 3 « قالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً » سوره مريم ؛ 19 ، آيه 4

( زكريّا ) گفت : پروردگارا بدرستى كه استخوانم سست شده ، و ( شعله پيرى ) سرم را فراگرفته است .

ص 125 س 9 « وَ فَجَّرْنَا . . . عُيُوناً » سورة القمر ؛ 54 ، آيه 12

و زمين را چشمه‌ها بشكافتيم .

ص 125 س 16 « وَ تَرَكْنا . . . فِي بَعْضٍ » سورة الكهف ؛ 18 ، آيه 99

و در آن روز ( روز خروج يأجوج و مأجوج ) برخى از ايشان ( يأجوج و مأجوج يا مردم ) را موج زنندگان در برخى ديگر رها ساختيم .

ص 125 س 18 « وَ الصُّبْحِ . . . تَنَفَّسَ » سورة التكوير ؛ 81 ، آيه 18

و سوگند به بامدادان آنگاه كه بدمد .

ص 126 س 1 « وَ فِي عادٍ إِذْ أَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ » سورة الذّاريات ؛ 51 ، آيه 41

و در عاد ( قوم هود ) عبرتى نهاديم ، هنگامى كه برايشان باد عقيم ( عقيم از خير و رحمت ) فرستاديم .

( 1 ) پوشيده نماند : آن دسته از آياتى كه فقط به ترجمه قسمت منقول آنها در متن بديع القرآن اكتفا شده ، تنها اول و آخر آنها آورده شده است ، و آن دسته از آياتى كه ترجمه آنها اقتضا داشته علاوه بر قسمت منقول در متن عبارتى از ما قبل و يا ما بعد آن نيز ترجمه شود ، آن آيات با قسمت افزوده شده عينا نقل شده است ، و چنانچه دو آيه متوالى يا زيادتر ، در دو باب يا بيشتر آمده ، آن آيات و ترجمه آنها در نخستين باب آورده شده ، و ترجمه آنها را در ساير ابواب به آن نخستين باب ارجاع داده‌ايم .