بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٥٦

ه - h

هَجُامَت

hajomat

: حجامت .

هَجُامَت كِرده [ ن ]

hajomat kerde [ n ]

:

حجامت كردن .

هَراس

haras

: هراس ( ترس زياد كه موجب ناراحتى شود ) .

هَرَاسناك

harasnak

: هراسناك .

هَرَاسيده [ ن ]

haraside [ n ]

: هراسيدن .

هِرس

hers

: تلفّظى است از " حِسّ " و به معنى " نيرو " و " توان " به كار مىرود .

هَركَاره

harkare

: هركاره ( نوعى ديگ سنگىِ دردار كه غذاى بيمار را در آن مىپختند بويژه " نَختُوّ " را . نك : نَخُتوّ ) .

هَريره

harire

: حريره ( حلوايى رقيق از آرد ) .

هَريسه

harise

: هريسه ( آشى كه از گندم پوست گرفته و گوشت مىپزند ) .

هَس هَس

has has

: صداى نَفَس نَفَس .

هَس هَس زده [ ن ]

has has zade [ n ]

: نفس نفس زدن .

هَشتوُكّى

hastukki

: بچه‌اى كه هشت ماهه به دنيا آيد . نك : هَفتوُكّى .

هُشِدِه [ ن ]

hosede [ n ]

: فروشدن ( مانند فرورفتن دنده‌هاى انسان در تهيگاه بر اثر ضربه ) .

هَشَرى

hasari

: حَشرى ( به معنى مرد يا زن شهوى ) .

هَفتوُكّى

haftukki

: بچّه‌اى كه هفت ماهه به دنيا آمده باشد . نك : هَشتوُكّى .

هَف هَفوُ

haf hafu

: پيرِ سالخوردهء بى دندان .

هكيم

hakim

: حكيم ( به معنى طبيب ) .

هِل

hel

: هِل ( تخم هل ) .

هَل

hal

: حَلّ ( محلول كردن چيزى در آب ) .

هَلار

halar

: حلال ( نوشيدنى خاصّ بيمار كه اندكى شيرين شده باشد ) .

هِلِاره

helere

: هليله .

هِلِ باد

hele bad

: هِلِ باد .

هَلِ پُكّه

hale pokke

: بسيار بيمزده ، وحشت زده .

هُلوُ

holu

: هُلو . نك : شفتَالوُ .

هَلوا

halva

: حلوا .

هُلوه

holve

: تاول .

هُلوه وَر دَويده [ ن ]

holve var davide [ n ]

: تاول زدن بر اثر سوختگى .

هَل هَل

hal hal

: نَفَس‌نَفَس .

هَل هَلُا [ ن ]

hal halo [ n ]

: كسى كه هنگام راه رفتن نفس‌نفس مىزند ( به پير كهنسال گفته مىشود ) .

هَليم

halim

: هليم ( غذايى كه از گندم پوست كنده و گوشت مىپزند ، مانند هريسه ) .

هِم

hem

: پِهِن ، سرگين اسب و خر .

( مجرمانى را كه پاهايشان را به " فلك " مىبسته و چوب مىزده‌اند پس از چوب زدن پاهاى آنان را در زير پِهن اسب مىكرده‌اند تا گرم شود ) .