بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٥٠

م - m

مَردى

mardi

: مردى ( توانايى جنسى مرد ) .

مَرَز

maraz

: مَرض .

مَرزَنگوُش

marzangus

: مرزنگوش ، مرزنجوش .

مَرَزوُ

marazu

: مَرَضى ( كسى كه مرض‌هاى زياد داشته باشد و يا پيوسته بيمار باشد ) .

مَرزه

marze

: مرزه ( سبزى معروف ) .

مُرق

morq

: مرغ .

مَرگ

marg

: مرگ .

مَرگِ مِار

marge mer

: مرگ‌ومير . نك :

مِار .

مَرگِ موُش

marge mus

: مرگ موش ( دارويى است ) .

مَروَجى

marvaji

: نوعى سبزى است شبيه به مرزه .

مَريز

mariz

: مريض ، بيمار .

مَريزخُانه

mariz xone

: مريضخانه ( بيمارستان ) .

مَريزدَارى

mariz dari

: مريض‌دارى ( پرستارى ) .

مَريزى

marizi

: مريضى ، مرض ، بيمارى .

مُريكّ

morikk

: برآمدگى و برجستگى كوچكى كه روى پوست بدن پيدا شود ( مانند زگيلِ نوك تيز ) .

مِزمِزه

mezmeze

: مضمضه ( گرداندن آب يا داروى مايع در دهان ) .

مِزمِزه كرده [ ن ]

mezmeze kerde [ n ]

:

مضمضه كردن .

مَس [ ت ]

mas [ t ]

: مَست .

مَستار

mastar

: مَستار ( گياه تب‌بُر ) .

مَستوُكّى

mastukki

: مستى ( بويژه مستى شهوت در دختران جوان ) .

مُستوّلى

mostowli

: مستولى ( عارض شدن بيمارى ) .

مَستى

masti

: مستى .

مِسرى

mesri

: مُسرى ( سرايت‌كننده ) .

مَسمُوم

masmum

: مسموم .

مُسهل

moshel

: مسهل . نك : كَاركُ [ ن ] .

مشتِ مال

moste mal

: مشت و مال .

مُشَمّا

mosamma

: مشمّا ( مشمّع ) .

مِشمِشه

mesmese

: مشمشه ( مرضى است كه بيشتر چهارپايان به آن دچار مىشوند ) .

مِشِنگ

meseng

: مشنگ ( نوعى بنشن ريز ) .

مَشهوُر

mashur

: مجنون ، ديوانه ، نك : كَلِ مَشهوُر .

مُفَاجا

mofaja

: مفاجا ( مرگ ناگهانى ) . نك :

فُجأه .

مَقز

maqz

: مغز ( مغز گردو ، بادام ، فندق و . . . ) .

مُقُنج

moqonj

: مغنج ( گلوله و غدّهء چربى كه در گردن و ساير اعضاء بدن پيدا شود و به آن " مُقُند " هم مىگويند ) .

مُقُند

moqond

: مُغُند . نك : مقنج .