بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٨

م - m

لُك

lok

: لُك ، غُدّه ( گلوله و گره و برآمدگى كه در اعضاء بدن پيدا شود . اين واژه " لِك

lek

" هم فراگو مىشود ) .

لَنگ

lang

: لنگ ، شل .

لَنگاش

langas

: لنگاش ( نوعى بنشن است ) .

لَنگِش

langes

: لَنگِش ، لنگيدگى .

لَنگيده [ ن ]

langide [ n ]

: لنگيدن .

لوُتّى

lutti

: لوتى ( تشنه - انسان يا حيوانى كه به سبب گذشتن از " لوت " بسيار تشنه شده باشد ) .

لوُر

lur

: لول ( خوشى ) نك : لوُل .

لوُل

lul

: لول ، شنگول ، نَشأه .

لَهَر

lahar

: گوشت آلوده به چربى كه باد و كف داشته باشد .

لَهَروُ

laharu

: بسيار چاق كه گوشتش شُل و وِل باشد .

ليموُ

limu

: ليمو .

لينت

linat

: لينت ( در برابر يبوست ) .

ليوان

liwan

: ليوان .

م - m

م -

m

مات

mat

: مات ( حيران و مبهوت ) .

مُاتاد

motad

: معتاد ( معتاد به افيون ) .

مَاجوُ [ ن ]

maju [ n ]

: معجون ( آميخته‌اى از برخى داروها و " بنگ " و زعفران و قند ) .

مَاجوُن افلَاتو [ ن ]

majun aflatu [ n ]

:

معجون افلاطون ( آميخته‌اى از انواع داروهاى مقوّى " گرم " ) .

مِاخچه

mexce

: ميخچه ( زگيل مانندى كه به شكل سر ميخ در انگشتان پا پيدا مىشود ) .

مَاخُولِيا

maxuleya

: ماخوليا ، ماليخوليا .

مَاخُولِيَايى

maxuleyayi

: ماخوليايى ، ماليخوليايى .

مَادَرزَادى

madarzadi

: مادرزادى ( عيب و نقصى كه از هنگام تولّد در كسى باشد .

" مَادَرزاد " هم به آن مىگويند ) .

مَادَره

madare

: مادره ( مايه و مادهء اصلى چرك و ريم دُمل كه وقتى از آن خارج شود دُمل خوب مىشود ) .

مَاديُا [ ن ]

madiyo [ n ]

: ماديان ( 1 - اسب ماده 2 - نخستين پشگل كرّه خر ماده كه مصرف دارويى دارد ) .

مَار

mar

: نشان و اثر آبله و يا دمل و زخم كه بر روى پوست بدن بماند .

مِار

mer

: مير ( مرگ ) . نك : مَرگِ مِار .

مُار

mor

: مُهر ( مُهر نماز را گرم مىكنند و روى گوشى كه درد مىكند مىگذارند ) .

مَارِ اوّله

mare owle

: نشان آبله . نك : مَار .

مَارچوُبه

marcube

: مارچوبه .

مُاره

more

: مهره .

مُارِى اسبه

morey asbe

: مُهره حصبه ( مهره‌ايست كه براى درمان حصبه به گردن بيمار مىآويزند ) . نك : اسبه .