بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٤

گ - g

كُليچّى نُن كَلاق

koliccey non kalaq

:

كلوچهء نانِ كلاغ ( گياهى است بيابانى و دارويى ) .

كَما

kama

: كما ( گياهى است بيابانى كه بيشتر مصرف غذايى و ندرة دارويى دارد ) .

كُمپُوت

komput

: كمپوت .

كَم‌سوُ

kam su

: كم‌سوُ ( چشمى كه بيناييش كم باشد ) .

كُنجِت

konjet

: كنجد .

كَندَالى

kandali

: ناتوان و از كارافتاده .

كُندِر

konder

: كُندر ( صمغ معروف ) .

كَندَل

kandal

: صمغ گياه معروف " كَما " .

كُنده‌زنجيل

kondezanjil

: كُنده زنجير ( كُنده و چوب بزرگ و سنگينى كه پاى ديوانگان را با زنجير به آن مىبستند تا فرار نكنند ) .

كَندهِ [ ن ]

kande [ n ]

: كندن ( به معنى گزيدن ) نك : گَزيده [ ن ] .

كَنگر

kangar

: كنگر .

كُنگُل

kongol

: كسى كه به سختى و دشوارى و دير دير سخن بگويد يا كار كند .

كُند كار .

كِنوّ

kenow

: كنو ، بَنگ ، شاهدانه .

كوُر

kur

: كور ، نابينا .

كوُرَك

kurak

: كورك ، زورك ، دُمل كوچك .

كوُرى

kuri

: كورى ، نابينايى .

كوُسَلام

kusalam

: كوه سلام ( گُل مژه‌اى كه بر پلك پايين چشم برآيد . مىگفتند كسى كه چنين عارضه‌اى داشته باشد بايد بر كوه سلام كند و اين بيت را بخواند :

" اى كو سَلامَت مىكنم * خود را غلامت مىكنم "

تا چشمش خوب بشود ) . نك : گُاسلام .

كوُسه

kuse

: كوسه ، ريش كوسه .

كوُفت

kuft

: كوفت ( 1 - سيفليس . 2 - آزار و صدمه . 3 - ناگوار شدن غذا ) .

كوُن سُوخته

kun suxte

: كون سوخته ( كسى كه از شكست و ناكامى شديدا ناراحت شده باشد ) .

كوُن‌سُوزى

kunsuzi

: كون‌سوزى ( ناراحتى شديد بر اثر شكست يا ناكامى ) .

كُهُن اشتُر

kohon ostor

: كوهان شتر .

كِيده [ ن ]

keyde [ n ]

: كاهيدن . نك :

كَاهيده [ ن ] .

كيمِيا

kimeya

: كيميا .

گ - g

گ -

g

گُا

go

: گُه ( مدفوع ) .

گُابُز

goboz

: پِشگل بز .

گُاسَلام

gosalam

: گُه سلام ( گل مژه‌اى كه بر پلك بالايى چشم پيدا شود و مىگفتند براى خوب شدن آن بايد بر " گُه " سلام كرد و اين بيت را خواند :

" اى گُه سلامت مىكنم