بيرجندنامه ( فارسى ) — الصفحة ٧٤٣

ك - k :

كُزُم

kozom

: صمغ و شيرهء " كما " .

كِسَالَت

kesalat

: كسالت .

كَسِل

kasel

: كسل .

كَشپَاره

kaspare

: كَش‌پاره ( كسى كه كشالهء رانش به علّتى پاره شده باشد ) . نك :

كَشوَاره .

كُشته [ ن ]

koste [ n ]

: كشتن .

كُشَّست

kossast

: صداى نفس سخت و شديد .

كِشمِش

kesmes

: كشمش .

كُشُّند

kossond

: صداى نفس سخت و شديد كه بر اثر بردن بارى سنگين و يا كارى سخت از دهان خارج شود ) .

كَشوَاره

kasvare

: تلفّظى ديگر از " كَشپَاره " است به آن نگاه كنيد .

كُفّار

koffar

: پليدى ، تعفّن .

كُفَّاروُ

koffaru

: بسيار پليد و متعفّن .

كُفتِگى

koftegi

: كوفتگى ( بر اثر ضربه و برخورد ) .

كُفته

kofte

: كوفته .

كفگيرَك

kafgirak

: كفگيرك ( دُمل درشت و دردناكى كه وقتى مىرسد از چند نقطه سر باز مىكند ) .

كُكنار

koknar

: كوكنار ( پوست آن را با تنباكو روى سر قليان مىگذارند و مىكشند ، براى دفع درد دندان ) .

كَل

kal

: كل ، كَچل .

كَلپوُره

kalpure

: كلپوره ( مريم نخودى ) .

كَلِ تاس

kale tas

: كلِ تاس . كَچَل تاس .

كَلِ تَمبوُ

kale tambu

: كچلى كه زخمهاى سرش كپك زده و متعفّن شده باشد .

كَلِ دِيُانه

kale deyone

: ديوانه گونه ، ديوانه وضع . نك : كَلِ مشهور .

كِلِرق

kelerq

: كَبَره ( پوستهء خشك روى زخم و دُمل ) .

كَلِ قَاقُلى

kale qaqoli

: كچلى كه سرش شوره زده باشد نك : قَاقُلى .

كَلقُورِشك

kalquresk

: كلتوُرشك .

( گياهى است بيابانى كه برگهاى آن شبيه برگ بيد است و جوشندهء آن را براى گلو درد غرغره مىكنند ) .

كَلِ كُور

kale kur

: كلم و كور . كتم و كور ( كسى كه بينايى او كم باشد . نك : شَمَكوُر ) .

كَلَم

kalam

: كَلم .

كَلِ مَشهوُر

kale mashur

: ديوانه‌گونه ، ديوانه وضع . خُل . نك : كَلِ دِيُانه ( " مشهور " در اين تركيب تلفّظى از " مجنون " است ) .

كُلوُس

kolus

: انتظار .

كُلُوس كشيده [ ن ]

kolus kaside [ n ]

:

انتظار كشيدن .

كَلّه پُربَادُوك

kalle por baduk

: گوشَك .

( بيمارى اريّون ) .

كَلّه خُش [ ك ]

kalle xos [ k ]

: كلّه خشك ( تهى مغز ، ديوانه مزاج ) .

كَلّه كَدوُ

kalle kadu

: كلّه كدو ، كدوى كَلّه ( جمجمه ) .